آدم تا کجا می‌تواند تغییر کند و همچنان خودش باقی بماند؟
«فرایند» روایت انسانی است که آرام‌آرام یاد می‌گیرد از تغییر یافتن به دست دیگری لذت ببرد.
اما آنچه در این داستان اتفاق می‌افتد، صرفا داستان سلطه یک ماشین بر انسان نیست؛ داستان انسانی است که تغییر کردن را با تمام وجود می‌پذیرد، از شکسته شدن تصویر قدیمی خودش و بازسازی دوباره‌اش به دست ماشین عمیقا لذت می‌برد.
«فرایند» داستان مرزهایی است که نه یک‌باره، بلکه با صدها انتخاب کوچک و ظاهرا داوطلبانه جابه‌جا می‌شوند؛ تا جایی که دیگر معلوم نیست چه کسی دارد چه کسی را می‌سازد و کدام خواسته‌ها واقعا از آنِ خود انسان‌اند.
روایت «فرایند» به پایان رسیده است؛ اما خودِ «فرایند» شاید نه.
