ریومرادرقلمروی قلم·۱۷ روز پیشمکالمه ی من با نسخه ی صد سال پیش خودمیه نگاهی به سر و وضعمم می‌ندازه و می‌گه: ـ سرخاب سفیداب زدی برای کجا؟ می‌گم: ـ چیزی نزدم، دو تا کرمه دیگه.
ریومرادرقلمروی قلم·۱۷ روز پیشفنجان هایی که ارزش عکس گرفتن نداشتبلند شد تا تلفنش را جواب بدهد . نگاهم روی فنجان ناتمام نسکافه اش مانده بود و قهوه ی تلخ خودم که دست نخورده در جایش ماسیده بود.
ریومرادرقلمروی قلم·۱۹ روز پیشزمان ما قاشق چنگال بود!اون‌قدر ازم پرسیده زمان شما تبلت بود؟ موبایل بود؟ این بود، اون بود... و من هر بار گفتم نه، که الان ...
ریومرادرقلمروی قلم·۱۹ روز پیشگلی که پژمرده نشد...مادربزرگ من در دسته ی مادربزرگ های قدیمی قرار نمی گیرد . همیشه اولین نفریست که دستورهای آشپزی گروه تلگرامی مان را امتحان می کند .
ریومرادرقلمروی قلم·۲۳ روز پیشیک کاسه آبگوشت با پیازمرد گاری‌اش را هل داد. سرمای استخوان‌سوز زمستان برای او برکت داشت. امشب هم تمام باقالی‌هایش را فروخته بود.
ریومرادرقلمروی قلم·۲۴ روز پیشاو فقط گرسنه بود...شکمش از شدت گرسنگی منقبض شده بود. درد هر لحظه بیشتر در جانش می‌پیچید. امیدش به کلبه‌ی چوبی‌ای بود که این چند روز زیر نظر داشت.
ریومرادرقلمروی قلم·۲۵ روز پیشفقط یک ربع...با دست‌های لرزان، بالاخره باتری را در ساعت قدیمیِ اذان‌گو گذاشت. عقربه‌هایش را با دقتی وسواس‌گونه تنظیم کرد. هنوز ساعت ده نشده بود.امروز، ا…
ریومرادرقلمروی قلم·۱ ماه پیشبوسه ی ناتمامعقب کشیدن صورتش، حرکتی ناخواسته بود. هرچند حرکتش چندان محسوس نبود، از چشم پدر دور نماند...
ریومرادرقلمروی قلم·۱ ماه پیشعشق صامتهر روز صبح و ظهر مسیرش را دور می کند تا فقط خودش را به من برساند.قانع نمی شود که خودم تنها سرکارم بروم و من بعد از یک بار اعتراض ملایم ، به…
ریومرادرقلمروی قلم·۱ ماه پیشهیولایی در تاریکیروی تخت نشسته‌ام و دور تا دور اتاق جدیدم را در تاریکی بررسی می‌کنم. اولین شبی‌ست که قرار است اینجا بخوابم.
