ویرگول
ورودثبت نام
ریومرا
ریومرامعلق میان هنر و کتاب و سفر و طبیعت/ «چالش ۳۶۵ روز نوشتن»
ریومرا
ریومرا
خواندن ۲ دقیقه·۱ ماه پیش

گلی که پژمرده نشد...

مادربزرگ من در دسته ی مادربزرگ های قدیمی قرار نمی گیرد .

همیشه اولین نفریست که دستورهای آشپزی گروه تلگرامی مان را امتحان می کند .

 و هرگاه احساس کند  خلقش تنگ شده ، چمدانش را جمع می کند و در لحظه تصمیم می گیرد به دیدن کدام خواهر یا برادر یا فرزند به شهر های دیگر سفر کند .

خانه ی مادربزرگ همیشه  تمیز و شیک است .

او هرچند سال با دقت و وسواس  کل دکور و روکش مبل ها و پرده ها را عوض می کند و ست جدیدی می زند . او عدم وابستگی غیرقابل باوری به اشیا دارد. می بخشد و عوض می کند و دور می ریزد.

او همیشه می گوید از  چیزهای تکراری ، از روزهای تکراری بدش می آید .

در این میان اما یک چیز هست که نه تنها با ظرافت ها و دقت های مادربزرگ نا هماهنگ است که با هیچ یک از ست های هرساله ی مادربزرگ هم جور در نمی آید . ولی جایگاهش را محکم و استوار نگه داشته.

و آن گلدانی بزرگ از انواع گل های مصنوعی رنگارنگیست که هفده سال پیش پدر بزرگ برای او خریده بود.

ماجرای آن گلدان این گونه بود که پدر بزرگ  به قصد خرید یک گلدان کوچک به عنوان هدیه ای غافلگیرانه به مغازه رفته بود و در آنجا تمام گل های مغازه به چشمش زیبا آمده بودند برای همین از هرکدام یک دانه برداشته بود. حجم عظیمی گل در سایز ها و رنگ ها و مدل های مختلف.بعد هم  کلی با فروشنده گشته بودند که ببینند کدام گلدان به این دسته ی به شدت متنوع می آید.

وقتی پدربزرگ از مغازه بیرون می آید صاحب فروشگاه پیشنهاد می دهد که شاگردش او را به خانه برسانند . اما پدر بزرگ به شوخی می گوید نذر دارم پیاده این ها را برای حاج خانوم ببرم.

و واقعا هم پیاده تا خانه می آید.

پانزده سال از فوت پدربزرگ گذشته و هنوز هیچ کدام از تغییرات این خانه نتوانسته اند گلدان را از جایش تکان دهند.

گلدانی که نقطه ی مقابل ست بودن های مادربزرگ است . اما مادربزرگ همیشه میگوید عیبی ندارد من خانه را به هر رنگی در بیاورم بالاخره یکی از گل های آن گلدان با خانه هماهنگ است.

(به جای 27 مهر که وقت نکردم بنویسم. 317 روز مانده)

مادربزرگعشقخانوادهزناشوییهدیه
۲۰
۴
ریومرا
ریومرا
معلق میان هنر و کتاب و سفر و طبیعت/ «چالش ۳۶۵ روز نوشتن»
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید