Sepidehashori·۱ ماه پیشچرخِ زمان و چرخهٔ آدمیبه نام خداچرخِ زمان و چرخهٔ آدمی،گویی از یک تار و پود تنیده شده‌اند؛هر دو در مدارِ چرخیدن،هر دو در شتابِ گذشتن.زمان با نور آغاز می‌شود، در…
Sepidehashori·۱ ماه پیشوقت کوچ است .....وقتِ کوچ است...بیا چادر از این شهرِ پریشان بکنیمپشتِ دیوارِ سکوت،زیر خاکستر نامرئی شب آتش واقعه ای پنهان استان چه در دستِ من و توست،
Sepidehashori·۱ ماه پیشحتی اگر بیان نشود باز عیان استخاموش و بی صداست از دیواره های خیال بالا می اید و در لابه لای سکوت پنهان می شودنه نشانه می خواهدو نه محتاج واژه ای تنها چشم ها را تماشا کنح…
Sepidehashori·۱ ماه پیششبشب پرده‌اش را افکندبا چادری مخملی از مهومندر جستجویِ نورِ گمشده‌ی ماه.چشم دوخته‌امتا شکافی بیابم
Sepidehashori·۲ ماه پیشغروب دل انگیزتبِ فروکش‌کرده‌ی شهریور رااز سوزِ بی‌جانِ گرمای خورشید می‌شد دید.ایستاده بود؛در آستانه‌ی رفتن،و بلندیِ قامتشهنوز سایه بر پاییز می‌افکند...پ…
Sepidehashori·۲ ماه پیشاصالت در ویترین نیستما در هیاهوی این دنیایِ هزاررنگاصالت را در نقطه‌های اشتباهی جستجو می‌کنیم گویی گم شده‌ایم در تماشایِ آینه‌هاگروهی اصالت را در ژولیدگی می‌بی…
Sepidehashori·۲ ماه پیشصف انتظاراگر درمی‌یافتیم که در این جهان، همگی در صف قطاری سوی ابدیت چشم‌انتظاریم—بی‌آنکه تقدم کوچک و بزرگش دست ما باشد—به جای فریب و پایمالی حق یکدی…
Sepidehashori·۲ ماه پیشتکیه به سایه‌ای که هیچ‌گاه نگاهت نکردلیوان آب را میان دستانش گذاشتم. نگاهم را به چشمانش دوختم و از ته دل گفتم: تو برای من بی‌نهایت باارزشی... من تمام تلاشم رو کردم تا لبخند روی…
Sepidehashori·۲ ماه پیشمیراث خاک و گالش های علیعلی، فرزندِ خاک‌های نمناک و آسمانِ همیشه ابریِ شمال بود. چشمانش که به جهان گشوده شد، اولین درسی که آموخت، نه الفبا، که قامتِ خمیده‌ی پدر در…
Sepidehashori·۲ ماه پیشفانوس خاموشدر انتهای کوچه ای کهنه ،خانه ای ایستاده بود با دیوارهای کوتاه و فرسوده و در چوبی که گویی این در هرگز رفت و آمدی به خود ندیده بود این راه از…
