اگر درمییافتیم که در این جهان، همگی در صف قطاری سوی ابدیت چشمانتظاریم—بیآنکه تقدم کوچک و بزرگش دست ما باشد—به جای فریب و پایمالی حق یکدیگر برای پیشی گرفتن، دلی به دست میآوردیم و قلبی را نمیرنجاندیم؛ و چه دریغ که همین حقیقت ساده از یادمان رفته است.»
— سپیده آشوری شولمی
۲۰ شهریور ۱۴۰۵