زهره نایبی·۴ روز پیشعروسک، نخ‌ها و گره‌هایی که دیده نمیشوندامروز نوشته‌ای دیگر از دوست عزیزمان، قوی سیاه، با عنوان «عروسک خیمه‌شب‌بازی» را خواندم.
زهره نایبی·۵ روز پیشدلم می‌خواهد پیش تو مراقب کلمه‌هایم نباشمامروز نوشته‌ای از دوست عزیزمان، قوی سیاه، با عنوان «در محاصره‌ی رنج» خواندم.
زهره نایبی·۱۱ روز پیشپیش از آنکه به ماشین، انسانیت بیاموزیم...دیروز پستی از دوستمان حمید روحی عزیز خواندم با عنوان «مرگ بی‌سوءنیت».
زهره نایبی·۱ ماه پیشمعجزهای سبکبالقبل از اینکه آیلین و آیهان به دنیای ما قدم بگذارند، فراز و نشیب‌های زیادی را پشت سر گذاشته بودیم...
زهره نایبی·۱ ماه پیشتا ده می‌شمرم، با من چه کرد؟من داستان «تا ده می‌شمرم» دوستمان آرزوی عزیز را در شب‌های نقد باشگاه نویسندگی خوانده بودم...
زهره نایبی·۱ ماه پیشده روز تا کوراوغلومدتی بود دستم به قلم نمی‌رفت، یا بهتر بگم هنوز هم نمی‌ره.نمی‌دونم...اما فکر می‌کنم لازم نیست، از همین اول بگم کجا بودم، چرا نبودم، یا حالم…
زهره نایبی·۱ ماه پیشپیمان آینه|فصل۲|قسمت۳۴نوآ قطار را انتخاب می‌کند، نه برای رسیدن — برای دیدن. اما در توقف کوتاهی، صدایی آشنا او را از مسیرش منحرف می‌کند...
زهره نایبی·۱ ماه پیشفرصتی برای ماندنامروز وقتی پستی از دوست عزیزمان قوی سیاه که با سوال «چرا این قدر زود حوصلمون سر می‌ره؟» شروع می‌شد را می‌خواندم...
زهره نایبی·۱ ماه پیشپیمان آینه|فصل۲|قسمت۳۳لیا برای تعطیلات به پورتلند می‌رود. اما در ایستگاه قطار، بویی آشنا او را از مسیرش منحرف می‌کند...
