Masoud Karimi·۵ ساعت پیشنام دیگرشنامِ دیگرش #روایت_کوچکغروب‌های اتوبان یادگار امام شبیه کلافی بازنشدنی است. چراغ‌های ترمزِ قرمز تا روی شیبِ پل کشیده شده بودند و شیشهٔ جلو،…
Masoud Karimi·۶ روز پیشساعت چهار و دوازدهساعتِ چهار و دوازده #روایت_کوچک تقدیم به پدران و مادرانی که جوانی‌شان را سنگ‌فرش مسیر ما کردند و سهم‌شان، چشم دوختن به انتهای خیابان‌های بی…
Masoud Karimi·۷ روز پیشچراغ روشن پنجره رو به روچراغِ روشنِ پنجره‌ی روبه‌رو #روایت_کوچک تقدیم به آنان که می‌نویسند و خالقِ خوبی‌ها هستند؛ به مناسبت ۱۱ آبان، روز جهانی نویسنده. ساعت از یاز…
Masoud Karimi·۸ روز پیشپناهگاه کلمات؛در باب حرمت وقت و اصالت قلمپناهگاهِ کلمات؛ در بابِ حرمتِ وقت و اصالتِ قلم #روایت_کوچکروزگاری که هجومِ خبرهای خاکستری و دغدغه‌های فرساینده‌ی کار و زندگی، فضا را…
Masoud Karimi·۸ روز پیشقاب ترک‌خورده چهره نمابه نام آرامشِ میانِ خطوطیک هفته‌ای هست، بعد از «سه‌شنبه‌های حسابِ دل»، جسارت کردم و در حد توان خودم ایده‌ای به ذهنم رسید؛ ادای دینی کوچک به…
Masoud Karimi·۹ روز پیشراوی سفیدراویِ سفید #روایت_کوچکفرض کن صبح که چشم باز می‌کنی، همه‌چیز سفید شده باشد. نه نامت را بدانی، نه بدانی این خطوط گوشه چشمت حاصل چند بار خندید…
Masoud Karimi·۱۱ روز پیشصندلی خالیصندلی خالی #روایت_کوچکرفتم توی کافه، دیدم مردی پشت میز دونفره نشسته و با صندلی خالی روبه‌رویش حرف می‌زند.اول فکر کردم تلفنی چیزی می‌گوید، ا…
Masoud Karimi·۱۳ روز پیشمسافر صندلی عقب( قسمت پنجم- پایانی)مسافرِ صندلیِ عقب (قسمت پنجم - پایانی) #روایت_کوچکباران بند آمده بود، اما آسفالت بزرگراه مثل آینه‌ای شکسته، نور قرمز چراغ‌های خطر را تا بی…
Masoud Karimi·۱۳ روز پیشسایه روشن کلمات در راسته مهتابسایهٔ روشنِ کلمات در راستهٔ مهتاب#روایت_کوچکبا الهام از داستان امین مظاهری عزیز و تقدیم به اوصفحهٔ گوشی را که روشن کردم، یادداشت تازهٔ امین…
Masoud Karimi·۱۴ روز پیشما می‌نویسیم تا گم نشویمیادداشتی برای کسانی که کارشان نوشتن است؛ هر یک به سبک و سیاق خوددر این هیاهوی فرسایندهٔ روزگار، میا…
