پروین داننده·۱۳ روز پیشسرود مرگروی تاب آهنی که آقام همین جلوی حیاط درست کرده بود نشستم. رو به روم درخت کاجی هست که توی این چند سال کم کم قد کشیده و شاخه و برگاش به هر طرف…
پروین داننده·۲۰ روز پیشای مطرب بگو که جهان شد به کام من!گاهی زندگی طوری یقه‌تو می‌گیره که از شدت غم دچار خفقان میشی.انگار غم شبیه به یه آدم قوی هیکل شده و طناب ضخیمی به پاهات بسته و با تمام زورش…
پروین داننده·۱ ماه پیشقطارروی صندلیِ زردِ تهِ سکو نشستم.صدای همهمه‌ی مسافرا، به‌محض باز شدن درِ قطار، ایستگاه رو پر می‌کنه.
پروین داننده·۲ ماه پیشپدرطبق عادتش با پشت دستُ با ناخن‌های کجُ کولُ تَرَک خوردش، ضربه‌های ریز و پشت سر هم با ریتم مشخصُ همیشگی که عادتش بود،روی در به صدا در آورد.…
پروین داننده·۲ ماه پیشمارمولکعروسک کجو کوله‌ی زوار در رفته‌اش رو که کنارش افتاده برمی‌داره ، زیر بغلش می‌ذاره طوری که مطمعن باشه نمیوفته، از اتاق پذیرایی که پر از همهمه…
پروین داننده·۳ ماه پیشالاناین لحظه همون لحظه‌‌ای هست …که گذر ثانیه‌ها ،گذشته رو با همه‌ی خوب و بدش بلعیده.که آینده با همه‌ی ناشناخته‌هاش حتی اگر دهن‌کجی هم بکنه! دس…
پروین داننده·۳ ماه پیشآخرین بارهنوز گوشه‌ای از قلبم داغ می‌شود ،انگار گدازه‌ای رویش گذاشته‌اند.چرا آن‌روز ،همان روزی که همه چیز مثل همیشه بود ، قبل از رفتنت محکم تو را…
پروین داننده·۴ ماه پیشزرافه-واقعا احمقانه نیست !؟-چی؟-خب همین که اینقدر فکر می‌کنی!من جای تو بودم می‌شدم یه زرافه‌ی گردن دراز که لم داده روی کاناپه‌ی کهنه‌ش و پاهای ل…
