سپهر عسگری·۱۳ روز پیشمن از خودم بیرون افتاده اممن از خودم بیرون افتاده‌ام مثل بند نافِ بریده‌ای که هنوز به مادرِ مرده‌اش فکر می‌کند.در من، یک کودکِ بی‌نام هر شب در گهواره‌ای از استخوان م…
farahnazmarofi64·۱ ماه پیشهمدم"در بیابانی بدید"درویشی ،سگِ گرسنه ایپیش رویش انداختتکه ای از سنگکیسگ بعد از خوردن ناندم تکان داد وبیفتاد دنبالِ درویشتا سرانجام رسیدندبه خ…
farahnazmarofi64·۱ ماه پیششعرِ فراقصدایِ شعرِ فراق را بوئیدمکاش میشد پیراهنیِ نوبر تنِ پاره پاره یِ قلبم بپوشانماما، زخم هایِ قلبم ان قدر عمیق اند وچرکینکه با هیچ لباسی پوشید…
محمد علی(لیمان)·۲ ماه پیشقلب کوچک مندختری با قلبی سرخ ایستاده بود. نه دنبال گنج بود، نه دنبال ستاره، فقط یک قلب کوچک داشت. که با دو دست کوچکش نگهداشته بود. سرش پایین بود، شا .…
سپهر عسگری·۲ ماه پیشآنکه زیرِ پوستش یک جغرافیای کامل خوابیده«هم‌قبیله آن کسی‌ست که جهانِ درونش دیوار ندارد؛ زخم دارد.»
شاهرخ خیرخواهدر،نویسنده رمان مقاله ،وآرایه های ادبی·۳ ماه پیشصبر مرده#صبرمردهگاهی صبرزنی‌ستکه تمامِ شبپشتِ پنجره گریه کردهو صبحبا چشم‌هایی خالیاز…
