ویرگول
ورودثبت نام
سپهر عسگری
سپهر عسگریسپهر عسگری؛ نویسنده، جستارنویس و شاعر پست‌مدرن؛ درباره‌ی عشق، فقدان، تنهایی و جهان‌های پنهانِ زیرِ پوست آدم‌ها.. مانیفست و سبک رنج نگاری
سپهر عسگری
سپهر عسگری
خواندن ۱ دقیقه·۲۲ روز پیش

من از خودم بیرون افتاده ام

من از خودم بیرون افتاده‌ام

مثل بند نافِ بریده‌ای که هنوز

به مادرِ مرده‌اش فکر می‌کند.

در من، یک کودکِ بی‌نام

هر شب در گهواره‌ای از استخوان می‌لرزد

و لالاییِ جهان بوی خون می‌دهد.

من از زبانم تبعید شده‌ام

هر واژه‌ای که می‌نویسم یک جنازهٔ تازه است

که باید دفنش کنم

با دستانی که دیگر به خاک اعتماد ندارند.

تو می‌گویی: «ببخش، بمان، بساز»

و من در ذهنم با چاقوی کندِ خاطره

رگِ واژه‌ها را می‌زنم تا شاید درد، دست از سرِ معنا بردارد.

من از آینده نمی‌ترسم

از تکرارِ دیروز می‌ترسم

از اینکه دوباره با کفش‌های تو

در ذهنم قدم بزنم و ردّ پاهایت

تا سال‌ها از خوابم پاک نشود.

من یک جمله‌ام که فعل ندارد

و فاعلش سال‌هاست

در تبعیدِ معنا گم شده است.

شعرسپیدمتنکتاب
۱
۰
سپهر عسگری
سپهر عسگری
سپهر عسگری؛ نویسنده، جستارنویس و شاعر پست‌مدرن؛ درباره‌ی عشق، فقدان، تنهایی و جهان‌های پنهانِ زیرِ پوست آدم‌ها.. مانیفست و سبک رنج نگاری
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید