ابرها ، محمد بیاتی

ابرها

به ماه خیانت کردند

و به عقد خورشید درآمدند

آسمان !

جدایی را تاب نیاورد

و

گریست …

بید مجنون

اشک آسمان را نوشید

و لرزید

ریشه هایش از خاک بیرون زدند

و در پای کودکان فرو رفتند

خون از پای کودکان

در کوچه های خاکی چکید

و خاکش در دستان مردی

روی چرخ سفالگری کوزه شد

آب کوزه …

مجنون

را سیراب کرد

و بعد

از چشمان او چکید

و لیلا در فراق

سوخت …

کاش ابرها

به ماه خیانت نمیکردند

محمد بیاتی