K_H·۱۵ روز پیشاتاقِ بیصدا روایتی از مرگِ یک رفاقت اهل دو تا استان مختلف بودیم؛ با دو لهجه و دو دنیای جدا. اما خوابگاه ما را جوری به هم جوش داد که بعد از سال دوم، دیگر رفاقتمان از مرز دان…
taherifirozeh531·۱ ماه پیش«بدن» به مثابه ی یک همسفرتأملی بر تجربه زیسته زنانه ام ،در جستوجوی اصالت چگونه بدنم را همسفر زندگیم تبدیل کنم.
علیرضا پناه·۱ ماه پیشاز شیء روزمره تا ابژه هنری(مقدمه)در طول تاریخ هنر، اشیا صرفا عناصر فرعی یا اجزای تزئینی تصویر نبودهاند، بلکه همواره حامل معانی فرهنگی، اجتماعی و نمادین بودهاند. هنرمندان…
Samaeism·۱ ماه پیشامید واهیامروز توی داروخونه که بودم همکارم گفت سما چقدر نسبت به ماههای اولی که اومدی تغییر کردی. اون اولا خیلی شادتر بودی. امیدت بیشتر شده. این روز…
observer.notes03·۲ ماه پیشحکایت بیمارستان ۲خلاصه به هر ضرب و زوری بود وارد اتاق دکتر شدیم. یه صندلی کنار میز دکتر بود، نشستم؛ مادرم هم ایستاد و شروع کرد به تعریف، در واقع ارائه شرحح…
observer.notes03·۲ ماه پیشحکایت بیمارستانوارد بیمارستان که شدی دست راست حراسته که میخاد راهنمایی کنه کی کجا بره یه حس اطمینانی به آدم میده و بعدش سالن انتظار که وارد میشی آدما دارن…
«جمشید | گیاهنوشت»·۲ ماه پیشسفت و سخت، اما طلاییدیروز داشتیم سفارشهای گل و گیاه را توی خاور میچیدیم تا تشریف ببرند اصفهان. راننده دیر آمده بود و عجله هم داشت. صدایش از وسط کوچه میآمد؛…
زهره نایبیدرمختارات مکتوب·۲ ماه پیشنکند...دیروز وقتی نوشتهی دوستمان سعید رهنما با عنوان «لازم نیست با خودم روبهرو بشم!» را خواندم، چیزی در آن مرا متوقف کرد...
«جمشید | گیاهنوشت»·۲ ماه پیش«باغچهتکانی کُنجها | وقتی در تاریکی قد میکشیم»امروز کارمان «باغچهتکانی» بود؛ برگرداندن حس و حالی تازه به خلوتهایی که خیلی وقت بود رها شده بودند، هرس ریشههای مانده و باز کردن راه نفسِ…