ناصراعظمی :نویسنده·۱۰ ساعت پیشروح اساطیری مندر گوشه‌ای تاریک و نفرین‌شده از دنیای نامتعارف، در اتاقی دودگرفته و غبارآلود، به خودم در آینه نگاه می‌کنم. شخصی آشنا، شبیه خودم، با چشم‌ها…
مهدی مهدی زاده / قوے سیاه·۱ روز پیشاگر سکوت زبان داشت چه می گفت؟خب خب می بینم که بالاخره نوبت من شده تا حرف بزنم. حرف‌های زیادی برای گفتن دارم. ابتدا می‌خواستم از تنهایی‌ها و ناگفته‌ها بگویم؛ از بغض‌هایی…
Jooje_tighiدرجرجیسِ نبی·۱ روز پیشسلام خدا! من همونم که قرار بود سرم از بدنم بزرگتر باشه.ظاهراً اولین باری که درباره‌ام اشتباه کرده بودند، هنوز به دنیا نیامده بودم.
حمیدرضا·۲ روز پیشبرای من میخوانداگر روزها قدم بزنم، هرجا برسم همینجا خواهد بود و این را دوست دارم. از کجا می‌دانم؟ از آنجا که احساس می‌کنم سال‌هاست اینجا بوده‌ام. اینجا خا…
مهدی مهدی زاده / قوے سیاه·۴ روز پیشاسارت در سایهخستهام.از تلاش کردن و نرسیدن. از جهنمی که در آن گرفتار شده‌ام و از شرایطی که ظاهراً قصد ندارد تغییر کند.نمی‌دانم چه…
ܦ̇ߊࡈߊߺࡅ࡙ࡅ߭ܝ (𝕗𝕒𝕥𝕚𝕟𝕣)·۷ روز پیشقتل رویایی🪧چشمانم نایی برای پلک زدن ندارند. یاد روز قتل می‌افتم آن روز من آنجا بودم. آن لحظه را حتی برای دشمنم هم آرزو نمی‌کنم.
مهدی مهدی زاده / قوے سیاه·۸ روز پیشعروسک خیمه شب بازیبعضی وقت‌ها احساس می‌کنم در این جهان تنها هستم ؛ درست مثل روحی سرگردان که بی‌هدف در کوچه‌پس‌کوچه‌های زندگی پرسه می‌زند و هیچ جایی را متعلق…
