هیچوقت نذار دستکاریت کنن...
منظورم روانیه!
خودمم بلد نبودم، تازه یاد گرفتم. البته هنوزم مطمئن نیستم درست فهمیدمش یا نه؛ ولی حداقل مطمئنم از اون دستکاریکننده بهتر درسمو گرفتم.
یعنی شاگردِ اول شدم، فقط شهریهش رو با اعصابم دادم!
یه متن بلندبالا دربارهش نوشتم و میخواستم پستش کنم، اما وقتی دوباره خوندمش، فهمیدم هنوز خیلی عصبانیام و فعلاً ارزش پستشدن نداره.

حالا که یهکم آرومترم، میخوام بهت بگم:
اجازه نده دستشونو بکنن توی مغزت و هر جور دلشون خواست افکارت رو زیرورو کنن؛ آخرشم به ریشت بخندن!
هیچوقت از سر دلسوزیِ بیحساب، خودتو نادیده نگیر. خودت رو بذار توی اولویت.
فکر نکن اینا روانشناسی زرد و این حرفاست؛ چیزاییه که من با تجربه به دست آوردم.
فکر نکن چون تو به کسی کمک میکنی یا هوای اونو داری، اونم لزوماً مثل تو فکر میکنه و هواتو داره.
اتفاقاً تجربه ثابت کرده هرچی بیشتر کوتاه بیای، تابعِ ریاضیت بیشتر به سمتِ پخمهبودن میل میکنه!
حد؟ بینهایتِ مثبتِ سادهلوحی!
استاد ریاضیم اگه اینو میشنید، یا نمره کامل رو میداد یا سکته میکرد!
البته خودمم نمیدونم اصطلاحات ریاضی رو درست به کار بردم یا نه. من که همیشه از ریاضی متنفر بودم!
خلاصه، فقط میخواستم بگم مراقب خودت باش؛ نذار تابعِ ریاضیت مثل من به سمتِ پخمهبودن میل کنه!
تا حالا تو رو دستکاری کردن؟
منظورم روانیه... 😒