𝐿𝒾𝒶𝓃·۲ ماه پیشسودای رهایینمیدانم پدر و مادر را چه حاجت است که فرزند خویش را از همان نخستین روزهای زندگی، چون جوجه‌ای بی‌پناه در آشیانه‌ای تاریک نگاه دارند!
𝐿𝒾𝒶𝓃·۲ ماه پیشآرامشِ مسموممدتی بود که صبح‌ها دیگر برای من معنای آغاز نداشتند.روشنایی، بی‌آنکه دعوت شده باشد، از لای پرده‌ی چرک‌مرده به اتاق می‌خزید و روی دیوار می‌پا…
𝐿𝒾𝒶𝓃·۳ ماه پیشآنسوی خطروزی که برای چندمین بار می گفت می‌خواهد از بیمارستان مرخص شود، پشت به پنجره ایستاده بودم و به حیاط کوچک بیمارستان نگاه می‌کردم.چند روزی بود…
𝐿𝒾𝒶𝓃·۳ ماه پیشآزادیِ موهوموالدین گاهی کنار رودخانه می‌ایستند و با حیرتی آمیخته به ملامت، به آب تیره و گل‌آلود خیره می‌شوند و می‌پرسند: چرا رودخانه‌ای که باید مایه‌ی…
𝐿𝒾𝒶𝓃·۳ ماه پیشکامِ گسهشت ساله بودم عصر گرم تابستان بود.آفتاب، بی‌رحمانه روی حیاط پهن شده بود و بزرگ‌ترها سرگرم همان گفت‌وگوهای همیشگی بودند؛ حرف‌هایی که اگر از…
𝐿𝒾𝒶𝓃·۳ ماه پیشقحطِ جانبرای نخستین بار، حقیقتِ دهشت‌بارِ فقر، نه چون واژه‌ای در کتاب‌ها، که همچون هیولایی گرسنه بر شانه‌هایم فرود آمد.تا پیش از آن، می‌پنداشتم بی…
𝐿𝒾𝒶𝓃·۳ ماه پیشسپیدِ سوگدر مجلس ختمی نشسته بودم؛ جایی که آدم‌ها برای مرده‌ای که دیگر هیچ نیازی به تعریف و تمجید نداشت، صف کشیده بودند تا ثابت کنند هنوز زنده‌اند و…
𝐿𝒾𝒶𝓃·۳ ماه پیشسوگِ بیپایانباز دگر نیمه‌شبِ نحس از راه می‌رسد و خاطره‌ها، چون گرگانی گرسنه، به جان روانم می‌افتند!
𝐿𝒾𝒶𝓃·۴ ماه پیشمحاکمه بی ناممدتهاست نه از زندگی خوشم می‌آید و نه از آن بیزارم.این دو قطب برای من معناشان را از دست داده‌اند، مثل کلماتی در پرونده‌ای قدیمی که جوهرشان…
