مریم ابراهیمی·۴ سال پیشکاور کنترلهمگی اینجا جمع شده بودیم. امروز جمعه بود. تلویزیون برنامه‌کودک نشان می‌داد. فقط جمعه ها. ما تلویزیون نداشتیم. فقط دایی محمود تلویزیون دا…
مریم ابراهیمی·۵ سال پیشآبلهی خروس از ماشین پیاده می‌شویم. صدای بهم خوردن در های چهار تا ماشین، یکی پس از دیگری به گوش می‌رسد. تق تق تق... همه مواظب کفش هایمان هستیم که در…
مریم ابراهیمی·۵ سال پیشناخن هایِ خانم گلعنوانِ داستان : ناخن هایِ خانم گل کسی به درِ خانه ناخن می‌کشید.صدایش تا کنار گوش من می‌آمد.توانِ بلند شدن نداشتم.نصفه شب بود.سرد بود.زیر…
مریم ابراهیمی·۵ سال پیشتریاک های ته جیبمصدایِ گریه هایش ، گوش هایم را خسته کرده بود.دلم می‌خواست هر طور شده ، صدایش را خفه کنم.صدایِ گریه‌ی بچه همیشه اعصاب خرد کن بوده است ، حالا…
مریم ابراهیمی·۵ سال پیشهنوز هم به فکر من بود به آشپزخانه رفتم و به مامان گفتم :《 پس کی می‌رویم سبزه بخریم؟》+ می‌رویم نگران نباش. _آخر امروز روز آخر است ، اگر سبزه ها تمام شود چه؟…
مریم ابراهیمی·۵ سال پیشچشم هایِ گربه‌ای لبه‌ی حوض نشسته بود و به مهشید که داشت لباس ها را روی بند پهن می‌کرد نگاه می‌کرد.از لبه حوض پایین پرید و نزدیک مهشید آمد.مهشید قربان صد…
مریم ابراهیمی·۵ سال پیشتابستان امسال سایه‌ی یکی از درخت ها را به نام خودشان زده بودند.مردم روستا همه می‌دانستند که این درخت و سایه‌اش برای آنهاست.روزی که در مدرسه باهم آشنا…
مریم ابراهیمی·۵ سال پیشرد پادر را باز کردم و وارد خانه شدم.یک خانه‌ی پنجاه متری که مناسب ما چهار نفر بود.چراغ ها خاموش بود.امروز من اولی رسیده بودم.دستم را روی دیوار س…
مریم ابراهیمی·۵ سال پیشخوشبختی ما، میان رنج و ملال سرگردان است!زندگی مانند پاندولی است که مدام بین رنج و ملال در نوسان است. از آرتور شو پنهاور، فیلسوف آلمانی.وقتی این جمله رو خوندم، یاد جمله‌ی چارلی چاپ…
مریم ابراهیمی·۵ سال پیشنارنگی پوست کندهعنوان داستان : نارنگی پوست کنده نمی‌دانم چه مناسبتی بود که به خانه‌ی آنها رفتیم ، اما مطمئن هستم که عید نبود ؛ چون که نارنگی برایمان آورده…
