آ ت ن ا·۱ ماه پیشاضطراب چه شکلیه؟ماری سترگ در وجودم می‌خزد،خود را میان روده ها می‌پیچاند و سفت،حلقه های تنش را به آن گره می‌زند.گاه گاه، بالا می‌آید و با تلاش بسیار، می‌کوش…
آ ت ن ا·۲ ماه پیشلنگر می‌اندازم در آبی آسمانلنگر می‌اندازم به سوی آسمان، بلکه این آهن زنگین، یک جایی میانِ آبیِ مواجِ آسمان گیر کند و قلابش بگیرد بین نرمی و سفیدی ابر ها.اما آن فلز سخ…
آ ت ن ادرنامـه‌ای به تو که نمیخوانی·۲ ماه پیشتنها طناب باقی‌مانده.وقت غروب، دستی روی نامه ات میکشم و خاکش را می‌گیرم. حالا دیگر نمیدانم چند روز، یا چند سال است که هر عصر همین کار را تکرار می‌کنم اما هنوز…
آ ت ن ا·۲ ماه پیشقرن بیست و یکم.من تازگی ها به یک نتیجه ای رسیدم، اینکه میگن قرن بیست و یک، عصر نوین و مدرنیته و تکنولوژی، واقعا داره این عصر رو اغراق شده بزرگ و متمدن نشو…
آ ت ن ا·۲ ماه پیشجایی میان هستی و نیستی.به گمانم جایی اسیر شده ام. جایی میان هستی و نیستی. جایی بین بودن و نبودن. همان جا که هملت نیمه کاره است و همنت مرده.جایی گرفتار و سرگردانم.…
آ ت ن ا·۳ ماه پیششبیخون.آگاهم، شبیخون سخت سهمگین است.گویی درون قلبم کسی حکم هجوم را رها می‌کند.شاید قرن ها پیش است، که تیر ها از کمان پرواز می‌کنند و همه شان می‌دا…
آ ت ن ا·۳ ماه پیشمیخوام بمیرم اما خودکشی؟ نه.گاهی دراز میکشم روی تخت و به سقف خیره میشم. بدنم سنگین میشه و سرم شروع میکنه به سر و صدا، انگار که کسی مدام قابلمه هایی رو به هم میکوبونه ی…
آ ت ن ا·۴ ماه پیشدور است، فاصله ی زمین تا آسمان.رویا ها برای این خاک نیستند، تنها وقتی به آسمان می‌نگری، خواهی فهمید که فاصله تو با آسمان آنقدر طویل است که هر چه بال بزنی، صدای آوازت به س…
آ ت ن ا·۴ ماه پیشاز آسمان بمب میبارد؟!گاهی دوستِ هیچ کس نیستم، حتی خودم. دلم برای آن قلبی که دوست داشتن برایش شبیه ابرهای پف پفی آسمان آبی بود، تنگ شده است.من قصر ها را خراب کرد…
آ ت ن ا·۵ ماه پیشدلم میخواهد خالی شوم. تهی.دلم میخواهد خالی شوم. تهی. آنقدر تهی که دوباره بتوانم تاب بیاورم. که ظرف تنم جایی برای رنج کشیدن داشته باشد. پر شده ام. پر از غم. سنگینم. م…
