مهدی میرزا·۵ سال پیشاندر احوالات روزگارجناب میرزا سیگار بر لب دم ایوان بر روی صندلی مطلایشان نشسته بودند و دود می‌کردند؛ چشم بر هم زدنی پاکت را دود کردند. _ قربان نگاه نافذتان بر…
مهدی میرزا·۷ سال پیششکوهی میرزا جناب میرزا ردایشان را بر سنگفرشهای مطلا می‌کشیدند. بوی مشکین عطر فرانسویشان محیط را آغشته به رایحه بهشتیان کرده‌بود. آبشارهای از شراب خونی…
مهدی میرزا·۷ سال پیشمیرزا نطق میکند!جناب میرزا همچون حکیمی مجرب و همچون حاکمی مقتدر گام برمی‌داشتند و بی هیچ عجله ای به سوی منبر روان بودند. بر منبر جلوس کردند،دستی بر محاسن خ…
مهدی میرزا·۷ سال پیشدروغ را پایان دهید.ایها الناس زمانه جنگ است. با هر که نشست و برخاست میکنی از آینده ای بیمناک و هراس انگیز میگوید و ناله میکند. جنگ از هرنوعش بر سر ایرانی جماع…
مهدی میرزا·۹ سال پیشنصایح ریش‌سفیدانه (ریش سفیدان عید)سینی چای به دست با دستانی لرزان و چشمانی نامطمئن به سوی اتاق جناب میرزا راهی بودم . جناب میرزا در زندگی سه چیز را بیش از حد دوست داشتند ؛ یک : پسر دردانهٔ شان ، دیگری سیگار ( البته که باید ایرانی باشد ) و دیگری این چای کوفتی را که هیچگاه ترک نمی‌کنند . هیچگاه آن حادثه را فراموش نمی‌کنم که ایشان برای یک چای طوری با ترکه مرا در باغ دنبال کردند و زدند که دایی جان باید ج...
مهدی میرزا·۹ سال پیشقاضیْ وجدانروزی بود از روزها و شب هنگام در حال سیر و سفر در عالم خیال و اوهام خویش که ناگه خود را در جلسه ی بازجویی به ریاست قاضی وجدان و متهم ، نفْس ، جنایتکار بدنام ؛ یافتم . بی هیچ مدعی العموم و ... ؛ تنها قاضی بود که سر در پرونده ی قطور کرده بود و هر از گاهی سری به نشانه ی تاسف می گرداند . قاضی - حکمی برایت ببرم که تا بهارها دیگر جرات به انجا...
