memol·۴ سال پیشبار دیگر، شهری که دوستش ندارمیک سالی را در یک شهر کوچک در کانادا دانشجو بودم. چیزی که در آن شهر دوست داشتم روحیه کمک به دیگری بین دانشجویان بود. انگار که هرکس می خواست…
memol·۸ سال پیشفکری به حال خویش کنمادرش توی فرودگاه بی‌صدا اشک می‌ریخت. گفتم «چرا گریه میکنی؟ ما مراقب بچه‌ایم.» گفت «کاش من این روز رو نمیدیدم».خوب که فکر میکنم تنها وقتی که بلند بلند گریستم همان شب بود، در راه برگشت از فرودگاه بابا جلوی من راه می‌رفت و سیگار می‌کشید، چنان صدای هق‌هق بلندی از گلویم خارج شد که برگشت که ببیند سالم هستم یا نه. بعد قدم‌هایش را تندتر کرد.
memol·۸ سال پیشگرمتر بتابخونهی بچگی‌هامون، پنجره‌های خیلی بزرگی داشت، رو به خیابون‌های شلوغ شهر. کنار خونمون یک سالن عروسی بود که آخر هفته‌ها من و تو رو تا دیر وقت بیدار نگه می‌داشت؛ شب‌ها صدای خیابون نمی‌ذاشت بخوابیم و صبح‌ها نور آفتاب پهن شده توی اتاق. فکر میکنم اون روزها قشنگترین روزهای بچگی من و نوجوونی تو بود. چند ش...
memol·۸ سال پیشدر نکوهش تاثیرپذیری هر آدمی تو زندگی‌ش یه فیلمنامه داره، یه فیلمنامه که توش نقش اصلی رو بازی می‌کنه،فیلمنامه‌ای که مالِ اونه نه مال هیچ‌کس دیگه.به همه چیزش فکر می‌کنه به همه جزئیاتش، هر روز و هر روز واسه خودش مرورش می‌کنه.«بعد فیلم شروع می‌شه، از همه‌چیز این فیلم لذت می‌بره،عاشق لحظه‌به‌لحظه‌ش می‌شه...»
memol·۹ سال پیشگمگشتهتو زندگی همیشه سعی کردم همه رو راضی نگه دارم و احتمالن اشتباه کردم. می‌دونم که احتمالن به نظر شما هم کار خوبی نکردم اما خب راهی‌ه که اومدم. فقط عیبش همون‌جاست که همه هم ناراضی‌ان. یعنی در ذهن اکثر اطرافیانم تبدیل شدم به یک آدمی که نه می‌شه ازش گذر کرد و بهش بی‌توجه بود، نه می‌شه گفت تا اراده کنی فلانی کنارت‌ه! بعد همین عزیزانت که تلاشت...
memol·۹ سال پیشقهوه عصرگاهیخونههامون ته یک خیابون بود. یک خیابون خیلی خلوت و کم رفت و آمد. دبیرستان بود که دوست شدیم ولی سال کنکور که بغل‌دستی‌م بود رفیقم شد و رفیقم موند.شرکت ما که جا به جا شد، گفت می‌خوام ماشین رو بذارم کنار، عصرها از محل کارم پیاده بیام تا محل کارت، باهم برگردیم.خونه هامون ته یک خیابون بود. یک خیابون خیلی...
