شایسته‌ی تقدیر·۶ سال پیشکافه ژوست تغییر نام دادامروز هم حالم خوب است هم بد. یکی از اطرافیان بعد از مریضی طولانی مُرد. بعد من بیشتر دلم خواست زندگی کنم. به کوچه‌ها بروم. ولی رفیقم درست در…
شایسته‌ی تقدیر·۷ سال پیششاید دلت شد بیشتر اینجا بمانیآدم وقتی به قورمه سبزی و آبگوشت تهران عادتی شده باشد سختش است که یکهو در دمادم آفتاب سر ظهر کابل بشنود که صاحب خانه می‌گوید: «چطور است امرو…
شایسته‌ی تقدیر·۷ سال پیشمن شماره‌ی کارگردان را ندارم.*تیتراژ قسمت اول: چون خیلی دوستتان دارم خب، اشتراک شما ثبت شده بوده از قبل.در تمام زندگی‌ام فقط دو بار صادقانه دل‌تنگی‌ام رو ابراز کردم. یک…
شایسته‌ی تقدیر·۷ سال پیشدر بسته بود، من از پنجره آمدماگر آن روز، میان صبحانه، از پشت میز بلند می‌شدم و به واحد بغلی می‌رفتم، اگر پسرعمویم نگفته بود "حالا بشین، چه عجله است. صبحانه که خوردی بعد…
شایسته‌ی تقدیر·۷ سال پیشاو دارد سی و چهار ساله می‌شود و من کاری از دستم برنمیآیدمن کنار کشیدم. زورم به یک آدم سی ساله نرسید. این اولین سی ساله ای نیست که زورم بهش نرسید. سی ساله ها نه با چای داغ راضی می‌شوند، نه با هم ص…
شایسته‌ی تقدیر·۷ سال پیشزنبورهایی که بهانه شدندپانزده سالش بوده که آخرین فرزند خانواده متولد می‌شود. فرزند متولد شده من بودم. اندازه ی یک بولانی بوده ام لابد. طبق گفته ها و شنیده ها اوائ…
