Melorin·۱۶ روز پیشسیاهی نور...سیاهیِ نور...در نقطه‌ای ایستادم که دیگه نمی‌تونم از آدم‌ها گله کنم. دیگه انگشتی برای نشونه رفتن به سمتشون ندارم. بزرگ‌ترین ترسم هم دیگه خطا…
محمدرضا هلالی·۱۷ روز پیشنقدی بر کتاب بخش دی فریدا مک فادنهیچ چیزی برای تردید واسه خواندن این کتاب وجود نداره ، با شخصیت پردازی عالی و پایان بندی شوکه کننده شما معتاد این کتاب می شوید
آورا🌸·۳ ماه پیش«فکر می‌کردم فقط از شغلم استعفا دادم.»اما ماه‌ها بعد فهمیدم در حال سوگواری برای بخشی از زندگی‌م هستم.
شین.·۴ ماه پیشآنچه زیر یخ ماندبه نام آنچه در جان و روان استچشم‌هایم را باز می‌کنم. نور زیادی برای لحظاتی جلوی دیدم را می‌گیرد. ایستاده‌ام روی سطح صاف و صیقلی از یخ. هرچه…
Nour·۴ ماه پیشتمرین مرگ۹ اردیبهشت، ساعت ۱۹:۱۳؛ درست زمانی که آن فکر مانند سایه‌ای سرد از گوشه‌ی تاریک ذهنش بیرون خزید.آیا کسی می‌تواند خودکشیِ خودش را به یک پروند…
آبنبات·۴ ماه پیشبادکنک قرمز | قسمت ۱جلد کتاب"چه طعمی می‌خوری؟""شکلاتی!""خوبه، سلیقه خوبی داری." گوشه‌ی دهانم عليرغم آشوب غیر قابل تحمل معده‌ام کمی کش آمد و خودش را به زور تبدی…
