راضیه بندگانی·۱۴ روز پیشکوژعکس از Dave Garcia-2025رابطه‌ای که انسان با هر ابژه‌ای بیرون از خود برقرار می‌کند، در حیطۀ تجربهٔ او همواره یک‌طرفه است؛ رابطه‌ای از جنس با…
راضیه بندگانی·۱ ماه پیشتاریکخانهبهتاریخ 17 آگوستباران به شیشه چنگ می‌زند، پنجره به جای من می‌گرید.اشک‌های کثیفِ شیشه تمام اتاق را برداشته‌اند؛ تا زانوهایم بالا آمده‌اند و…
راضیه بندگانی·۲ ماه پیشنامهی هفتمنقاشیِ رنگ روغن از Jen Mazza-1972«سلام، ای هیبت در مه»،چقدر که می‌توانم برایت بگویم...چطور می‌توانم به تو دست یابم؟چطور می‌توانم از مرز بگذ…
راضیه بندگانی·۳ ماه پیشخاکستریخاکستری،آنجا که دو سوی حقیقت به تفاهم می‌رسند ، هر نوعی از تعیّن کنار زده می‌شود و هر اشاره‌ای معنای خود را از دست می‌دهد. انسان چنان موجود…
راضیه بندگانی·۴ ماه پیششاخهاز دیرزمانی است که دست‌هایش کشیده شده‌اند، برای خود-بودنش، برای او،که می‌توانست به سرشت‌اش رنگ امکان ببخشد. او بود، هست و خواهد بود برای پر…
راضیه بندگانی·۵ ماه پیشارباب و بندگیاین متن از ایده‌ای که گنجشک در کلماتش به من گفت، زاده‌شد. ازش ممنونم به یاد می‌آورم زمانی را که غوطه‌ور در آب حیات بودم، وابستگی‌ای از جنس…
راضیه بندگانی·۵ ماه پیشمیاندر آغاز، بود.همانند نطفه‌ای در زمان و سکون. می‌توانی به خاطرت بیاوری.می‌توانی به کلمه بخوانی‌اش. و اکنون، شدن.او را بایستی در ذاتِ عبورش…
راضیه بندگانی·۵ ماه پیشبورش و خونعکس از کتاب The Passion of Trees از علی شکری صفحه‌ی امروز برایم کم است؛ من حتی به جای تو نیز حرف‌های بسیار دارم.
راضیه بندگانی·۶ ماه پیشکیِریلُفاو مرده بود؛اما نه آن‌گونه که مرگ بر زندگان تحمیل می‌شود،بلکه او خود، مرگ خویش را برگزیده بود.در آن لحظه، اراده‌ای برتر حضور داشت.
راضیه بندگانی·۹ ماه پیشمغز سرخاو دلش می‌خواست خودش را به کشتن دهد!پس از مرورِ دیروزهایِ رفته و اندیشه‌هایِ مداوم در بابِ فردادریافت که این اکنونِ راکد دیگر برایش بهایی ن…
