مريم كشاورزيان·۱۲ روز پیشقدم یازدهم مناز بچه‌شیر داستان کتاب فارسی تا ترس‌هایی که خودمان برای خودمان می‌سازیم.
مريم كشاورزيان·۱ ماه پیشحتما باید پا، روی خرخره‌ات باشدگاهی آن‌قدر برای دیگران وقت می‌گذاریم که خودمان را فراموش می‌کنیم. لازم است گاهی به تلنگر درونمان گوش دهیم تا...
مريم كشاورزيان·۲ ماه پیشاستادی که نمی‌گذاشت سر کلاسش بخوابیم...تنها استادی که با همه خستگی‌ها سر کلاسش پلک نزدم.
مريم كشاورزيان·۲ ماه پیشزبان شغال را فهمیدم«زبان شغال» همان زبانی است که ما از کودکی یاد گرفته‌ایم اما ندانسته به خشونت در رابطه منتهی می‌شود.
مريم كشاورزيان·۲ ماه پیشخودکاری که با نویسنده‌اش حرف زد.گاهی اشیای دور و برم جان پیدا می‌کنند و با من حرف می‌زنند. همان وقتی که می‌نویسم. انگار نوشتن جادویی است که زندگی می‌بخشد. این بار خودکار!
مريم كشاورزيان·۲ ماه پیشچقدر قیافه‌اش آشناست!من او را جایی دیده‌ام؟!این روزها، آدم‌هایی را می‌بینم که قیافه‌شان برایم آشناست. خانم سالمندی که برگه پذیرش MRI را روی میز منشی می‌گذارد یا…
مريم كشاورزيان·۲ ماه پیشزنی که نمی‌داند انگشتی را شکستهسلام به خانم مسافر متروی خط ۳ که روز شنبه ۳۱ مرداد ماه ساعت۱۹:۱۵ در ایستگاه جوادیه حین خروج بند کیفم را پاره کرد و انگشت کوچک دستم را شکست…
مريم كشاورزيان·۱ سال پیشآن پیکان همیشه جا داشت...دنده عقب به خاطرات شیرین کودکی با اتو ابزار، حس خوب گردش‌های صمیمانه خانوادگی را تجدید کرد.
مريم كشاورزيان·۱ سال پیشنقاشی یا نوشتن؟!برای ایجاد حس و حال خوب راه‌های زیادیست. فقط باید راهش را بلد باشی و درون خودت آن را پیدا کنی. برای ادامه‌دادن، باید حالت خوب باشد.
