amudo·۶ سال پیشخونهمیگن اونی که همیشه توی مسیر مونده منم شاید یه روزی برسم منم مثه جون به لبم بازخاک حیاط ما داره بوی خون میادش مگه وا…
amudo·۶ سال پیشخداحافظی ۱امروز بیستم مهر ماه هزار و سیصد و ستاد و سه است. یعنی سه روز دیگر من از تهران می روم. برای همیشه؟ امیدوارم مه نه اما خودم هم نمیدانم.…
amudo·۶ سال پیشکوچه 4به چند متری نظافت چی که رسید ایستاد. سکوت عمیقیدر فضا حاکم بود سکوتی که بیش از ارامش بخش بودن هراسناک می نمود. تنها صدایی که به گوش می رسید…
amudo·۶ سال پیشکوچه 3چالز که دم و بازدمش اصلا منظم نبود چشمانش را به دست یاری مرد سیاهپوش لوسیوس دوخت. تمایلی به گرفتن دست ان مرد نداشت ولی از تجربیات دقایق گذش…
amudo·۶ سال پیشکوچه 2چشمانش را گشود و در همان لحظه گویی جیغی در گلویش گیر کرد که ترکش اینواقعه گلویش را خراشید. سه در چوبی در برابر خود…
amudo·۶ سال پیشکوچه 1برف خیلی آرام میبارید به طوری که زمینرا لایه ایاز دانه های برف متحد پوشانده بود. باد ارام می وزید و فضای…