میگن اونی که همیشه توی مسیر مونده منم
شاید یه روزی برسم منم مثه جون به لبم!
باز از خاک حیاط ما داره بوی خون میادش
مگه واسه خاکه نبود که سربازه جون می دادش؟
رو دیوارای خونمون هنوز جای گلوله هست
برای زنده مردنم هزار و یک بهونه هست
تو آسمون خونمون یه لاشخوره پر می زنه
اخه به عشق مردنم هر روز به من سر می زنه
تو خونمون منظره هست، پنجره ای نیست ولی
شعر و کتاب و قصه هست،حنجره ای نیست ولی
تو گنجه ی اقا جونم دو تا تفنگ کاریه
یکیش برای کشتنه،یکیش برای بازیه!
با اون که برای بازیه مشق های من آماده شد
با اون که برای کشتنه نمره ی من بهانه شد!
این طرف آیینمون من خودم تار می بینم
با این که دیده نمیشه مغزم بیمار می بینم!
شب که میشه تو خونمون شیطون میاد توی اتاق
تا کفشاش در میاره یه راست میره سمت اجاق
یه چایی و دو چایی و خستگی ای در می کنه
اخه اون از وقت سحر فقط داره شر می کنه!
شیطون میگه:به من میگن پیش خدا پابوسی کنم
باید به جای این کارا از خدا جاسوسی کنم!
کجا می ره؟ با کی می ره؟ چرا نمیاد این ورا
روزا رو برداشته خودش شبا رو بخشیده به ما؟
شیطون میگه تو خونتون یه راهی هست به اون حیات
از پشت بوم خونتون یه راست بپر توی حیاط!
