دخترک·۱ ماه پیشمرهمی از جنسِ شکرگزاری در میانِ محدودیت‌ها«زمان‌هایی که دلم از آدم‌ها می‌گیرد، پا در دنیایِ خیالِ خودم می‌گذارم و با خدایِ درونم حرف می‌زم؛ گاهی از سردیِ دنیا و دوریِ آدم‌ها، گاهی ا…
دخترک·۱ ماه پیش«آیینِ زنبیلِ قرمز؛ چطور از تکرار، زیبایی می‌سازیم؟»«امروز هم روزی‌ست، در ادامه‌ی تمامِ دیروزها؛ روزی که آمده تا نقشی بر جانم بگذارد. هرگاه که هیاهویِ روز، سنگینی‌اش را بر دوشم می‌گذارد، دل ب…
دخترک·۱ ماه پیشتیتر: مانیفستِ دخترک؛ یا چطور در قفس، آسمان را نقاشی کنیم؟من همان دخترک هستم؛ همان که روزگاری دلش پر از آرزوهای رنگی بود، درست به رنگِ لباس‌های تازه و رنگارنگش. هنوز کودکی نکرده بودم که گفتند: «بزر…
حنانه دشتبان·۳ ماه پیشدختری که رویاهای بزرگی داشتدختر کوچولویی بود با چشم‌هایی پر از سؤال و دنیایی پر از خیال. هر روز صبح، وقتی نور خورشید از میان پرده‌های اتاقش به صورتش می‌تابید، با هزار…
Green Gables🌱·۳ ماه پیشدر من هنوز دخترکی نفس می کشد…در من هنوز دخترکی نفس می کشد، دخترکی که با دیدن هر سپیده صبح، از عطر زندگی سرمست میشود، و با هر وزش باد، غرق در جریان هستی، می‌رقصد. دختر ک…
حریر·۵ ماه پیشاسب و دخترک؛گریه‌ای که صدا نداشتقصه هایی کوتاه با فریادی از جنون، تیکه آخر پازل از همین قصه ها ... .
حریر·۵ ماه پیشاسب و دخترک؛ جنگلِ بینامنیمهجانش کردند و بعد، برای آنکه ردی از بخشش نماند، او را در جنگل رها کردند. برف، آرام و بی‌رحم، بر شاخه‌ها و زمین می‌نشست؛ سفید، سرد، و بی…
حریر·۵ ماه پیشاسب و دخترک؛حکمِ مرگ برای یک وحشیدخترِ اشراف‌زاده با پایی شکسته، در بسترِ تمیزش افتاده بود و از درد، کینه می‌چید. گفت: «بکشیدش. این جانور رام نمی‌شود.» و صدایش، هرچند ضعیف،…
حریر·۵ ماه پیشاسب و دخترک؛دو تن از یک زخمدخترک نخستین‌بار نزدیکش رفت، بی‌صدا، با تکه‌ای نان در مشت و دلی که مثل پرنده‌ای اسیر، در سینه می‌زد. اسب به او خیره شد و...
