«امروز هم روزیست، در ادامهی تمامِ دیروزها؛ روزی که آمده تا نقشی بر جانم بگذارد. هرگاه که هیاهویِ روز، سنگینیاش را بر دوشم میگذارد، دل به کوچه و پسکوچهها میسپارم و با لیستی از “نداشتهها”، به عزمِ نبردی شیرین، راهی میشوم.
بویِ نانِ تازه، مرا به کودکی میبرد؛ به روزهایی که یک زنبیلِ قرمزِ کوچک در دست داشتم. انگار هنوز همان دخترکم، فقط کمی بزرگتر. وقتی سیبها را برمیدارم، در سرخیِ پوستشان لبخندِ پسرم را میبینم. در قفسهیِ خوراکیها، ذوقِ دخترم را میبینم که مثلِ بهار در جانم شکوفه میکند.
خرید کردن، گاهی دشوار است؛ وقتی “دست” با “دل” یکی نیست، وقتی جیبها تنگاند و لیستها بلند. اما من برای همان ذوقِ کودکانه، برایِ گرمایِ نانِ تازه، حاضرم تمامِ خستگیها را به جان بخرم. من، دخترکِ زنبیلقرمز، در میانِ این خریدِ ساده، در حالِ ساختنِ دنیاییام که بویِ امید میدهد.»
نوشته شده توسط: دخترک