کیارش عزیزی(تژده)·۳ سال پیشآشوبنی نالد و از ناله ی او باد به پا می خیزدسوز غمناک نوایش دل و جان می ریزددر بیابان همه آشوب به چشم می بینندبه تماشای چنین معرکه ای می…
کیارش عزیزی(تژده)·۳ سال پیشکوچه ها هم خلوتندآهای خلوت مهر در کوچه هاکآدمک ها می رونددر سیاهی می دمندپای من زخمی شدهیک کمک هم یک کمکرا گدایی میکنملکن اینجا هیچکس بیدار نیستاین مترسک ها…
کیارش عزیزی(تژده)·۳ سال پیشزمستان های کابل برفیستدر نزدیکی مرز بودیم. گرمای بیابان بسی سوزناک بود. در فکر گذر بی خطر از مرز بودم و برنامه ای که ریخته بودیم را در ذهنم مرور می کردم که دستی…
کیارش عزیزی(تژده)·۴ سال پیشرهاییِ رهاییشعر نوی کوتاهی در وصف مقام و عزت رهایی ابدی و عروج الهی... بنده با «تژده» تخلص می کنم.
کیارش عزیزی(تژده)·۴ سال پیشقطره ای همهمه بپاش!بلند شو و در میان همهمه ها، تو نیز قطره ای همهمه بپاش که این جنگ بسی خانمان سوز است.
کیارش عزیزی(تژده)·۴ سال پیشمحبس امیددنیایمان سرشار از واقعیات تلخ است که اختتامشان با امید روح لذت بخشی دارد. این نوشته نیز باامید مختوم شده است.
کیارش عزیزی(تژده)·۵ سال پیشکنکور، رقابت سرعت؟در این نوشته ی کوتاه به یکی از مشکلات و چالش های اساسی کنکور پرداخته ایم.
کیارش عزیزی(تژده)·۵ سال پیشنقطه ی آغازیا نُورُ یا بُرْهانُ یا مُبینُ یا مُنیرُ یا رَبِّ اِکْفِنی الْشُّرُورَ وَ افاتِ الدُّهُورِ وَ اَسْئَلُکَ النَّجاةَ یَوْمَ یُنْفَخُ فِی الصّ…
