Kaonashi·۱۹ روز پیشاون مَنَمیه تار موی بلند لای نونی هست که بهم داده، قبل ازینکه با انگشتام بگیرمش، زود میگه : مراقب اون مو باش. آروم می‌کشمش بیرون و میگیرم جلو صورتش.…
نسترن پیریان·۱ ماه پیشنمیشد؟نمی‌دونم، مثلاً ای‌کاش کلاس برق این‌قدرها هم سخت نبود. بستنی‌فروشیِ مورد علاقه‌م این‌قدر دور نبود. ناهار سه‌شنبه‌ها یه‌وقتایی جوجه نبود. زن…
Golden moon·۲ ماه پیشدلتنگ خودی هستیم که در گذشته جا ماند :)هرچه بزرگ‌تر می‌شوم، بیشتر به این نتیجه می‌رسم که ما آن‌قدرها هم دلتنگ گذشته نیستیم.
Golden moon·۲ ماه پیشآدمها را از حرف‌هایشان نشناس؛ از رفتارشان بشناسهرچقدر بزرگ‌تر می‌شوم، بیشتر به این نتیجه می‌رسم که نمی‌توانم به حرف‌های آدمها تکیه کنم؛ شاید باید بیشتر به رفتارشان نگاه کنم.آدمها خیلی…
پشت نقاب·۲ ماه پیشنقابجلوی هر صورت، نقابی خوش‌رنگ است؛پشت آن اما تاریکی‌ست…تاریکیِ مطلق.همه می‌گویند بد است:دروغ، پولِ کثیف، خیانت به تعهد،چشم‌داشتن به آن‌چه سهم…
شاهرخ خیرخواهدر،نویسنده رمان مقاله ،وآرایه های ادبی·۴ ماه پیشتقصیر زمان نیست#تقصیرزمان_نیستهیچ‌وقتتقصیرِ زمان نبودزمانفقط گذشتمثل نوری که از پنجره‌ای بی‌پرده عبور می‌کندبی‌آنکه بداند
یونیک هستم🌻💛·۵ ماه پیشهیچکس شبیه داستان واقعی خودش نیست...هرچه بزرگ‌تر شدم،کمتر آدمها را قضاوت کردم.فهمیدم هرکس،جنگی دارد که از بیرون دیده نمی‌شود.بعضی‌ها لبخند می‌زنند تا گریه نکنند،بعضی‌ها سکوت…
Kaonashi·۵ ماه پیشSign of the times +(پادکست)به یاد رفاقت‌های معصومانه‌ی کودکی‌مانتو دنیا دو جور آدم وجود داره :اونایی که به رفاقت معمولی بین دخترها و پسرها باور دارن
