zyo·۲۰ روز پیشکاش چیزی بودم که نمی‌شد قربانی‌اش کردخواستم بگویم کاش درخت بودم، اما پیش از آنکه جمله در ذهنم کامل شود، یادم افتاد درخت‌ها هم در امان نیستند. حتی اگر در دل جنگلی دورافتاده ریشه…
zyo·۲۰ روز پیشتهِ هیچ کجااین روزها هیچ حسی ندارم.انگار چیزی منو از لبه‌ی یه دره‌ی عمیق به پایین پرت کرده؛ دره‌ای که نه انتهاش پیداست و نه می‌دونم چقدر تا رسیدن به ت…
zyo·۱ ماه پیشمنانگار هرچه زمان می‌گذرد، این دنیا و آدم‌هایش و گردش بی‌وقفهٔ جهان، مرا بیشتر و بیشتر از خودم دور می‌کنند. جوری که باید مدام در لایه‌های عمی…
zyo·۴ ماه پیشفصل سردما در سیاره‌ای زندگی می‌کنیم که تاریخش با مرکبِ درد نوشته شده است؛ و من در جغرافیایی ایستاده‌ام که «فرسودگی»، تمامِ معنایِ روزمرگیِ ماست. ا…
zyo·۵ ماه پیشزمانزمان، معمایی که از ما آغاز می‌شودزمان یکی از قدیمی‌ترین و در عین حال ناشناخته‌ترین مفاهیمی است که ذهن انسان را درگیر کرده. از نخستین لحظه…
zyo·۵ ماه پیشماگاهی جهان مثل معمایی بی‌رحم پیشِ رویمان می‌ایستد؛ جهانی که نه آغازش را به یاد داریم، نه مقصدش را می‌دانیم، و در میانه‌ی این راهِ بی‌نقشه،…
zyo·۵ ماه پیشبرای آن عزیزاین روزها در سوگِ عزیزی نشسته‌ایم که رفتنش، آنقدر ناگهانی و ناباورانه بود که هنوز هم دل، از پذیرفتنش سر باز می‌زند. بعضی آدم‌ها آنقدر در جا…
zyo·۶ ماه پیشسقوطِ ممنوعههمیشه فکر می‌کردم برای پرواز، باید آسمان را فتح کرد؛ اما آن لحظه که از لبه‌ی پرتگاهِ «ترس» پریدم، فهمیدم برای اوج گرفتن، فقط کافیست «سقوط»…
zyo·۶ ماه پیشبگذارید باشمنمیدانم چرا بعضی‌ها درباره‌ی زندگیِ من، انقدر بی‌وقفه نظر می‌دهند؛ مثل اینکه از بیرون، کلِ داستان را دیده‌اند و می‌خواهند نسخه‌اش کنند. «…
