پرپل·۸ سال پیشنقطه ای وارونه در شمال تهرانشهر انقدری دور بود که زیبا هم باشه. آدم ها اونقدری دور بودند که دروغ و تکبر و انتقام گرفتن هاشون به چشمم نیاد. خیلل کردم که هنوزم هستندآدم هایی که زیر و رو و گوشه کنارشون ، همش شکل هم باشه ها. اصلا همونی هستند که می بینم. دیگه نمی خواد شب ها قبل خواب فکر کنم که چه ها گفت و چه ها کرد و چه ها شد. خونه ها اونقدری دور بودند که پر از نور بودند و نور و نور. اینجا که بودم به...
پرپل·۸ سال پیشزِ سوزن نون دال گاف یهلحظه ای که تصمیم گرفتی شفاف،زلال،سفید،جاری باشی جریان زندگی از میانت عبور خواهد کرد. تند و مهیب چنان می پیچاند و می چلاندت که چشمت و حواست و فکرت و زندگیت صرف این میشه که خوشبختی، بدبختی ، غم، شادی، آرامش، بلوغ ، یک اتفاقه بوده یا تصمیم؟! قید کلمات و واژه ها رو میزنی و دنبال مفاهیم دیگه ای میگردی. چیزی که راضیت کنه ، توی کَلت فرو کنه که این دنیا آینه ی درون توست. میفهم...
پرپل·۸ سال پیشاز منظر معلم بودنمیادمه پارسال ها حس و حال بیشتری داشتم و یه پستی چیزی میذاشتم روز معلم به بقیه ی دوستام که معلم هستن تبریک میگفتم و تگ شون می کردم. ته دلم از اینکه معلمم خوشحال بودم ، هی کپشن میکردم اگه باز به دنیا بیام باز هم معلم میشم و فلان. اما امسال هیچ حسش نیست. انگار فهمیدم که از تدریس زبان خارجه که هیچ بگذریم ، حتی از ته لکچر های چندین و چند دقیقه ایم سر کلاس واسه بچه ها چیزی د...
پرپل·۸ سال پیشنوشخوار عاطفی به هنگام مستیهر جا که بری خودت و تکه هایی از آدم (هایی)که در دل داریو می بری اما فقط تکه هایی سلکت شده با وسواسی آن چُنانی!این تکه ها ی دلچسب یا غیر دلچسب مثل کندن یه زخم کهنه از روی پوست دردناک هستن اما وسوسه کننده و گاهاً ارزشمند!وای از روزی که از جایی رد شوی و بوی آشنایی به مشامت برسه، لباس مشابه ای و کسی تنش کرده باشه، حرفی خاطره ای یا حتی اخلاقی، گوشه ای از کرکتری شبیه تکه های...
پرپل·۸ سال پیشدر مسیر سنگچال به فیلبند در فکرم بودیصدایی توی سرم پیچید. برگشتم و به عقب که نگاه کردم فقط تصویر بود تصویر و تصویر. هر تکه از خودم به کناری افتاده بود. تلاش برای جمع کردن تکه تکه های من همانند تلاش برای بیرون کشیدن اجساد پرواز هواپیمایی آسمان به مقصد نمیدانم کجا بود که حداقل دو ماه طول کشید. هر تیکه از خودم کف پایم فرو می رفت و درد به مغز استخوان هایم نفوذ میکرد مثل تو بوی تو در مشام و طعم بدبختی که هر چه...
پرپل·۸ سال پیشحیاطی در لاهیجانخالی از هر مفهومی غرق آسمان عمیق این شهر میشوم. سایه ی تو در زندگی من عجیب شبیه سایه ی این شمعدونی های این حیاط دلباز است که من رو با تمام دل تنگی هایم بی منت میپذیرد. جای خالی تو حتی در مختصات جغرافیایی بی اشتراک هم تماماً محسوس است و این تمام حساب کتاب آدم را بهم می ریزد.
پرپل·۸ سال پیشپیاده در فاز ۲صدای رعد و برق ناله ی گربه های عاجز از بارون (مرد میانسالی نشسته روی نیمکت زیر درخت توت):حالا بذار باهاش حرف میزنم چک و پاس کنه (دختر نوجوانی رو به مادرش در حال گاز زدن چیپس):استاده گفت بندازمتون بیرون دیگه راتون نمیدم ( مرد تقریبا سی ساله ای به دختر جوان سرزنده ی کنارش ):قهوه هاش قبلاً بهتر بود (خانم میانسال...
