زینب آزاد·۲ ماه پیشفصل کیمیاگریو بخشش از آنجا شروع شد که من به جای پدر نشستم. چشم جای چشم.. نفس جای نفس.. و قدم جای قدم هایش ...دردهایش را دیدم. انتخاب هایش را .. کارهای…
زینب آزاد·۲ ماه پیشپدر غایببا سیلی برادرم برق از چشمانم پرید. منتظر بودم تا پدرم واکنشی نشان دهد. اما فقط سرش را پایین انداخت و رفت. این نارو خوردن ها یک بار با برادر…
زینب آزاد·۳ ماه پیشانسان، آیینه ی شفای انسانروایتی از پنهان شدن پشت نقاب کمال‌گرایی، مواجهه با زخم‌های درونی و تجربه رهایی در جلسات گروه درمانی
