رامتین شادمانی·۵ ماه پیشدهکدهدلم تنگ است زبانم را دگر ميل سخن نيستدر اين دهكده آرام مرا يك هم سخن نيستمرا با باد مرا با سنگ مرا با دشت ميخوانيسرودي از درون جان گندم زار…
رامتین شادمانی·۵ ماه پیشپاییزتو باراني تو ابري ،آسمانيتو پاييزي و تو فصل عنفوانيقدم در جاده نمناك عشقيتو آن خش خش تو آن فرياد عشقي تويي پاييز تويي آذر تويي آخر تَر ا…
رامتین شادمانی·۵ ماه پیشبارانباز هم باران باز هم خيابان هاي نم زدهباز هم عطر مو هاي در هم پيچيده در پيچ و تاب هاي كوچه هاي دلتنگيدلبركم باران كه ميبارد ديگر مرا مانعي ن…
رامتین شادمانی·۵ ماه پیشآخرین نامهسلام اين آخرين نامه من استهرشب برايت بر كاغذي خيس مينويسماز تمام اين سال ها كه نبوده ايياز تمام شب هايي كه تا سحر به احياي تو نشسته امازبار…
رامتین شادمانی·۵ ماه پیشسحرسِحر سَحرم جامه ی بیداری دریدهعریان شده و مست به آغوش رمیدهچون آهوی وحشی که سر صلح نداردگردی به هوا کرده و خطی بکشیده من در عجب مسلک رندان…
رامتین شادمانی·۲ سال پیشناخداو چون ناخدایی به وقت غرق شدن افکاری موهوم در من موج میزند گاهی می اندیشم و گاهی دیگر میگریم به حال نزار لیک نه اندیشه و نه اشک های مروارید…
رامتین شادمانیدرقلم·۲ سال پیشفاصلهباز قلم به دست گرفته امباز غمي جان كاه پنجه در گلويم ميفشاردباز باران فرسخ ها دور از تو به دلم تنگم ريشخند ميزندباز چشمانم حرمت مردانگيم را…
رامتین شادمانیدرقلم·۲ سال پیشانسان .نمیدانم چرا زمانه انقدر بد شده است كه رحم كردن به افسانه هاي باور نكردني میماند محبت ميوه درخته ممنوعه است عشق فقط تمتع جنسي شناخته میشودش…
رامتین شادمانی·۲ سال پیشقلم .باز قلم به دست گرفته امباز غمي جان كاه پنجه در گلويم ميفشاردباز باران فرسخ ها دور از تو به دلم تنگم ريشخند ميزندباز چشمانم حرمت مردانگيم را…
رامتین شادمانی·۲ سال پیشدلتنگی ۳در دشتي وسيع كه دامنش از شقايق ها چون دامن مادر بزرگ ها گل باران استبه دنبال عطر موهاي باز تو در هيا هوي باد مي آيم و گاهي به باد هم حسودي…
