سِحر سَحرم جامه ی بیداری دریده
عریان شده و مست به آغوش رمیده
چون آهوی وحشی که سر صلح ندارد
گردی به هوا کرده و خطی بکشیده
من در عجب مسلک رندان جهانم
آن چیست که حافظ به دو تصویر کشیده
سِحر و سَحر و جام و می و لحظه دیدار
در جام سَحر عکس رخ یار بدیده
ای کاش بخواهی و بیایی و بمانی
گرگ دهن آلوده ی یوسف ندریده
رامتین شادمانی
