دُچارِ پَرَش؛·۵ ماه پیشخانه امنم ریختخانهای ویران شد.آتش، تمام خاطراتش را با خود برد؛هزاران خنده و صدها گریه را بلعیدو جز مشتی خاکستر چیزی باقی نگذاشت.خانه را دوباره ساختند؛کم…
دُچارِ پَرَش؛·۹ ماه پیشحرف های نزدهانگار نخی از رشته افکارم پیش حرف او گره خورد و هرچه از اون دور تر می شدم درازی این جوابم کش می امد و دنبالم کشیده می شد هر چه کردم نتوان…
دُچارِ پَرَش؛·۹ ماه پیشدریای بی پایان آرزودر شهری یا بهتر است بگویم در دنیای زندگی می کنم و نفس می کشم که ادم هایی هم در ان زندگی می کنند ونفس می کشند که همچون خود من دریایی از خواس…
