انگار نخی از رشته افکارم پیش حرف او گره خورد و هرچه از اون دور تر می شدم درازی این جوابم کش می امد و دنبالم کشیده می شد
هر چه کردم نتوانستم ان را ببُرم یااز خودت دور کنم هرچه هم که بیشتر می دویدم این ریسمان بیشتر و بزرگتر می شد
حال که پیش او بازگشتم می بینم همه افکارم ؛حرف هایی که می خواستم بزنم به هم گرهی سخت خورده و بیان نمی شود دهانم را که باز می کنم گره سفت تر می شود