نیما خادمی کلانتری·۲ ماه پیششاید تنها کسی که این بازی رو نمی‌فهمه، منم...هیچ‌وقت نفهمیدم که چرا بشر اینجوری زندگی می‌کنه و اصرار داره که اسمش رو بذاره زندگی، دنیایی که پر شده از
نیما خادمی کلانتری·۳ ماه پیشامید؛ دروغ بزرگی که به ما گفتنندمدتها بود به دیدن مرگ نرفته بودم.آخرین بار که از هم جدا شدیم، او را در تاریک‌ترین گوشه ذهنم نشاندم و به او گفتم: «کمی صبر کن، می‌خواهم یک…
نیما خادمی کلانتری·۴ ماه پیشتولد یک الستورروایت آرامِ مرگِ سادگی؛ جایی که هر زخم، آجر دیگری برای ساختن شخصیتی سرد، دقیق و کنترل‌شده می‌شود.
نیما خادمی کلانتری·۴ ماه پیشرفتارهای از روی دوست داشتن؟دو سال گذشته بود. اوایل باورش نمی‌شد، اما از زمانی که رساندن بابابزرگش به بیمارستان را آغاز کرد، فهمید که ماجرا جدی است. آن روزها فضای ماشی…
نیما خادمی کلانتری·۵ ماه پیشسادگی در دل پیچیدگینور ضعیف لپ‌تاپ و کوه کاغذی که دور و اطراف میز کاوه ریخته بود. با این حال او فقط به صفحه لپ‌تاپ نگاه می‌کرد. توی فکر چایی بود که برود برای…
نیما خادمی کلانتری·۵ ماه پیشپرده آخرنیما همیشه می‌گفت آدم‌ها دو دسته‌اند؛ اونایی که جرئت دارند و اونایی که یک عمر منتظرند.پدرش هیچ‌وقت جواب این جمله را نمی‌داد. هر بار که نیما…
نیما خادمی کلانتری·۵ ماه پیشکجای تنهایی ترسناکه؟- یه مدته که دلم می‌خواد برم. - کجا بری؟- فقط برم، مهم نیست کجا- خب دلیلش چیه؟جالب اینجا بود که دلیلش رو خودم هم نمی‌دونستم. از وقتی که…
نیما خادمی کلانتری·۵ ماه پیشهمهمه زندگی، دنیایی خالی از فکرمدتها بود صدای مردم تلخ شده بود. به نظر می‌آمد تمام صندلی‌های اتاق را پر کرده بودند، برای عقل جایی نمانده بود. خیال می‌کردم شاید سرابی است…
نیما خادمی کلانتری·۵ ماه پیشبیداری از زندگی‌های به ظاهر قشنگ و کثیفباشه، این یکی رو می‌برم سمت یه اوج بیرونی واقعی‌تر، یه چیزی که فشار رو از داخل بیاره بیرون و تبدیلش کنه به درگیری.بارون ریز بود، از اون بار…
نیما خادمی کلانتری·۵ ماه پیشآدم امن؛ چرخه‌‌ای از اشتباهمهتاب اولین بار کنار سامان در ایستگاه نشست، وقتی باران تازه بند آمده بود و شهر بوی آهنِ خیس می‌داد.بی‌مقدمه گفت:— تو هم از اونایی هستی که ن…
