ابراهیم نجاتی·۱ سال پیشآزادهما انگار تیم فوتبال یونان سال ۲۰۰۴ بودیم و مدرسه روستاییمان آوردگاه یورو. همین خاطره ناقص و نصفه و نیمه هم ممکن است مال همان سالهای عجیب…
ابراهیم نجاتی·۱ سال پیششیر کاکائو [ روایت ]این روز ها قهوه میخورم. برای اینکه دمی آرام بگیرم، گوشهی دنجی از کافه مینشینم و قهوهی تلخم را سر میکشم و بعد مشغول خواندن و نوشتن....
ابراهیم نجاتی·۱ سال پیشمحرماین جنگی که بر سرزمین و مردم ایران گذشت، بیشتر از هر زمانی نشان داد که چه فرهنگ و تمدن قدرتمندی داریم.
ابراهیم نجاتیدرقلم من؛ اسلحه من·۱ سال پیشنسل جنگ دیدهطعم دهانم تلخ و گوشهی چشمهایم خیس است. آتش این جنگ، امروز صبح فروکش کرد ولی تب و تاب من نه. هنوز انگار توی گلویم، بغضی گیر کرده و پایین…
ابراهیم نجاتی·۱ سال پیشجنگجوی خداهمنبرد طلبید و خبری نشد. متوجه شد که او را میشناسند. به خوبی هم میشناسند. البته، دیدن یال و کوپال او برای زهرهترک شدن هر جنگاوری...
ابراهیم نجاتی·۱ سال پیشنامه های پر از غلطاو از جهان دیگری بود، از جنسی متفاوت. از آن دنیایی که فاصلهی معلم و شاگرد ها چیزی حدود هزاران کیلومتر میشد، او نزدیکتر بود.
ابراهیم نجاتی·۱ سال پیشگراش پنجاه سال بعدبیشتر توی نیمکت فرو میروم و چشم های را میبندم و سرم را رو به آسمان میگیرم و چند نفس عمیق میکشم. آنوقت به راه آمده فکر میکنم و سال ها
ابراهیم نجاتی·۲ سال پیشماه رمضانشاید بدشانس بودیم که اولین ماه رمضان های سن تکلیفمان افتاده بود توی اوج گرمای مرداد و شهریور. انگار بدن های نوجوانمان توان تحمل این گرما
ابراهیم نجاتی·۲ سال پیشوالیبالبرای دومین بار ، توانستم در سانس های والیبال شرکت کنم. چند ماه بود که بیخیال حضور در آن شده بودم. اگر درست یادم مانده باشد...
ابراهیم نجاتی·۲ سال پیشزاده کابوسمی خواهم به او بفهمانم که او برای من ، زادهی یک کابوس سیاه توی یک شب تلخ است. او چیزی شبیه یک مسیح شفاگر میماند ، اما باور نمیکند.