|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|·۵ سال پیشاندر احوالات مستیتویِ اون سرما ، دوتایی روی همون نیمکت فلزی همیشگی نشسته بودیم .اون که ساکت بود؛منم از اون ساکت تر . دوتایی داخل اون سکوت، فقط به بخارایِ با…
|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|·۵ سال پیشما در جمعیت این شهر تنها ماندیمعارف سعیدی ما برای کسی نوشتیم که نوشتن بلد بود اما خواندن نه ما برای کسی خواندیم که فهمیدن بلد بود اما شنیدن نه ما برای کسی تن به دریا زده…
|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|·۵ سال پیشگاهگاهی نباید ماندگاهی برای ماندن باید رفتگاهی دلم میخواهد دور باشم ، دور از این آدم ها آنقدر دور که حتی صدایشان در ذهن نیاید و در فهم نگنجد ،…
|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|·۵ سال پیشمن و تنهایی و خیابانعصر آن روز دلم مثل خیابان،حاضر و آماده‌ی نم باران شده بود از خانه بیرون زدم تا حال دلم عوض شود اما خیابان آنقدر شلوغ بود که به یکباره دلم گ…
|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|·۵ سال پیشزندگیامروز یه دختر حدودا ۲۳ یا ۲۴ ساله دیدم که نشسته بود بالای یه قبر. روی سنگ قبر نوشته بود جوان ناکام،چون صاحب قبر یه پسر جوون بود !نمیدونم چه…
