<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های |عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|</title><link>https://virgool.ir/feed/@arefsaeidi83</link><description>آشُفتِگی هایِ یِک ذِهن خَستِه</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 08:24:23</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/383368/avatar/Ih5IkG.jpeg</url><title>|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|</title><link>https://virgool.ir/@arefsaeidi83</link></image><item><title>اندر احوالات مستی</title><link>https://virgool.ir/@arefsaeidi83/اندر-احوالات-مستی-yjalwybwwfyp</link><description>تویِ اون سرما ، دوتایی روی همون نیمکت فلزی همیشگی نشسته بودیم .اون که ساکت بود؛منم از اون ساکت تر . دوتایی داخل اون سکوت، فقط به بخارایِ بازدم خودمون توی اون هوای سرد نگاه میکردیم .وقتی داشتم به بخارایِ بازدم خودم نگاه میکردم،یهو یاد نفسام افتادم...نشستم پایِ شمردن بخارهای کیسه‌ های هوایی:)۱.......۲......۳.......۴ یهو با خودم گفتم اگه بخار پنجم نیاد بیرون چی؟اگه بخار بعدی نیاد بیرون اونوقت چیکار کنم ؟ یهو بلند بلند فکر کردم و گفتم : اگه بمیرم رو سنگ مزارم مینویسن جوان ناکام...:) در همون حالت که داشت دستای سردشو با بخار نفساش گرم میکرد گفت : اصلا میفهمی داری چی میگی ؟  حالت خوبه ؟ وقتی با صداش سکوتُ شکست یهو به خودم اومدم و گفتم : امممم هیچی . بعد همونطور که به یاد آخرین بخار نفسم بودم گفتم : کاش مست بودم...با خنده به حالت تمسخر گفت : تو که اهلش نیستی _ اهلش نیستم ولی خب اگه مست باشم نمی فهمم چخبره و خیلی راحت حرفای دلمو میزدم؛تازه دیگه اینطوری روی سنگ قبرم نمینویسن جوان ناکام:)_ اولاً که خدانکنه.دوما‌‌ً اشکالی نداره که ، توهم مست شو...منم که از خدام بود نخورده مست کردم و شروع کردم همه‌ی حرفای دلمو بهش گفتم .اون شب تا خود صبح ، تویِ اون سرما مست بودم.بعد اون شب هر وقت منو میبینه صدام میزنه آقای مِیزَدِه.منم میخندم و بهش میگم : همه‌ی حرفامو نادیده بگیر ؛ چون اون شب مست بودم بعدش میشینیم و کلی میخندیم...:) و انسان هر از گاهی باید مست شود تا شاید معنی زندگی را بهتر بفهمد و بفهماند.پ.ن: داخل این داستان ، دوم شخص داستان،میتونه هر فردی باشه?</description><category>|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|</category><author>|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|</author><pubDate>Wed, 13 Oct 2021 15:12:00 +0330</pubDate></item><item><title>ما در جمعیت این شهر تنها ماندیم</title><link>https://virgool.ir/@arefsaeidi83/ما-در-جمعیت-این-شهر-تنها-ماندیم-ghiqyvzli6v3</link><description>عارف سعیدی ما برای کسی نوشتیم که نوشتن بلد بود اما خواندن نه ما برای کسی خواندیم که فهمیدن بلد بود اما شنیدن نه ما برای کسی تن به دریا زده ایم که غرق شدن بلد بود اما زنده ماندن نه ما برای کسی گذشتیم که رفتن بلد بود اما ماندن نه ما در جمعیت این شهر تنها ماندیم...!</description><category>|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|</category><author>|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|</author><pubDate>Mon, 04 Oct 2021 09:55:57 +0330</pubDate></item><item><title>گاه</title><link>https://virgool.ir/@arefsaeidi83/گاه-ezebqq9mlcw3</link><description>گاهی نباید ماندگاهی برای ماندن باید رفتگاهی دلم میخواهد دور باشم ، دور از این آدم ها آنقدر دور که حتی صدایشان در ذهن نیاید و در فهم نگنجد ، از آنها که گاه خندیدند به من و گاه زجر دادند مراگاهی دلم میخواهد آدم نباشمکه گاهی شرح حال آدمی ممکن نیستگاهی دلم میخواهد دور از بیقراری شبانه باشمتا شاید آرام گیرد این دل بیقرارمگاه باید سکوت میکردم ، نباید پشت سرم را میدیدم ، باید کر میشدم ، لال میشدم،چرا که گاهی بیخیالی معجزه میکندگاهی با خود میگویم ای کاش من ، من نبودم که گاه به خود ستم بسیار میکردمگاه از زندگی خسته میشومآنقدر خسته که چای قند پهلو خستگی ام را دو چندان می کندگاهی دوست دارم دور از سختی های بی پایان این دنیای دو روزه باشماما ...زندگانی زیباست ، خدا هست ، ایمان هست و زندگانی گاه خنده و گاه گریه داردگاهی دلم که بی تاب میشودبر آسمان خشک دلم ، باران حکمفرما میشودو به قول عمو خسرو شکیبایی گاه سر کارهایی که برای دیگران میکنی باید منت گذاشت تا آنان ، آنرا کم اهمیت ندانندهر چند دنیا همطوره زیباستولی ای کاش این &#34; گاه ها &#34; گاه به واقعیت تبدیل میشدمتن : @arefsaeidi83</description><category>|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|</category><author>|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|</author><pubDate>Thu, 30 Sep 2021 21:33:32 +0330</pubDate></item><item><title>من و تنهایی و خیابان</title><link>https://virgool.ir/@arefsaeidi83/من-و-تنهایی-و-خیابان-axujcgwlbdv1</link><description>عصر آن روز دلم مثل خیابان،حاضر و آماده‌ی نم باران شده بود از خانه بیرون زدم تا حال دلم عوض شود اما خیابان آنقدر شلوغ بود که به یکباره دلم گرفت برای تنهایی دسته جمعی آدم های این شهر شلوغ!به هرکس که نگاه می کردم در شکایت بود متعجب مانده ام این دنیا به کام کیست.!؟خیابان ها خفقان گروهی آدم های خسته‌ی این جهان است و خیابان ها موج های فریاد هائیست که مردمان آنرا در تنهایی خود می بلعندشاید تنهایی را دوست داریم شاید عادت کرده ایم با خودمان تنها باشیم.)گاهی اوقات تنها که باشی ، نگاهت معنادار و دقیق تر می شود چیز هایی که میبینی ، دیگران نمی بینند در خیابان زود تر از همه میفهمی پاییز آمد و ابرها،آسمان را محکم در آغوش کشیدندمیتوانی بی توجه به اطراف،ساعت ها چشم به آسمان بدوزی و تولد باران را نظاره گر باشی!اما میدانی عیب تنهایی چیست؟عیب تنهایی این است که خودت تصمیم میگیری ، خودت تنها به خیابان میروی و خودت به تنهایی قدم میزنی اما زمانی که پشت میز،گوشه‌ی کافی‌شاپ مینشینی و خود خودت میشوی ، آنگاه تنهایی دوست داشتنی میشود و چشم هایت را بر عیوب آن میبندی.اما حال که کافه هارا بستند،برگ های زرد آرزوهایم را سنگفرش دلم کردمکنده های سوخته‌ی رویا را بغل زدم و شب ها خواب باران را می دیدم و در خودم گم شده امگم شدن را در خانه تمرین کرده بودم،توی کمد ها،پشت لباس ها،پشت مبل،بعد ها در پیاده رو ها و در خیابان ها . هر بار در یک پیاده رو و هر بار در یک خیابان و در میان موج و دریا ها میان برگ و پاییز میان باد و طوفان و در میان آب و آتش تنهایی ام را دوست می دارمدر میان آشناینم اما غریبه اما غریبه بودن در بین آشنایان را هم دوست می دارم.متن:@arefsaeidi83</description><category>|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|</category><author>|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|</author><pubDate>Thu, 30 Sep 2021 21:28:13 +0330</pubDate></item><item><title>زندگی</title><link>https://virgool.ir/@arefsaeidi83/زندگی-jbv0cnspgeki</link><description>امروز یه دختر حدودا ۲۳ یا ۲۴ ساله دیدم که نشسته بود بالای یه قبر. روی سنگ قبر نوشته بود جوان ناکام،چون صاحب قبر یه پسر جوون بود !نمیدونم چه نسبتی با صاحب قبر داشت اما دختره با کلی گریه و آه و زاری داشت با پسر توی قبر حرف میزدمیگفت تو چقد خوب بودی و قدرتو نمیدونستم چرا بهت نگفتم صدای تو آرامش من بود چرا بهت نگفتم خیلی مهربون بودی و...خلاصه که با کلی حسرت داشت میگفت چرا من خیلی از چیزارو نگفتم ! - ما چرا بعد از از دست دادن مهربون تر میشیم ؟- ما چرا بعد از از دست دادن دلسوز تر میشیم ؟بعد مرگ همه میگن مهربون بود ، قشنگ بود ، خندون بود ، صداش قشنگ بود و...! خب چرا همین الان ، چرا همین امروز بهشون نگیم ؟-اگه کسی خوشتیپه بهش بگید-اگه کسی دستپختش خوبه بهش بگید-اگه کسی خوشگله بهش بگید-اگه کسی مهربونه بهش بگید-اگه کسی باادبه بهش بگید-اگه کسی صداش قشنگه بهش بگید-اگه کسی قشنگ میخنده بهش بگید-اگه دوسش دارین بهش بگید هرچی بنظرتون قشنگه بگید ، از این نترسین که دیگران چه فکری میکنن درباره‌ی حرفای شما شاید فردایی نباشه و شاید این ها همشون یه حسرت باشن بعد از از دست دادن شاید برای شما فرقی نمیکنه،اما میتونه روز یکی دیگرو بسازه ، اما این حرفا میتونه زندگی یه نفرو بسازه و تغییر بده.خلاصه که بگید و خجالت نکشید،اینطوری حداقل دیگه حسرت چیزی رو نمیخوریم!#عارف_سعیدی  اینستاگرام:@arefsaeidi83</description><category>|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|</category><author>|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|</author><pubDate>Thu, 30 Sep 2021 21:23:14 +0330</pubDate></item></channel></rss>