ویرگول
ورودثبت نام
|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|
|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|آشُفتِگی هایِ یِک ذِهن خَستِه
|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|
|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

اندر احوالات مستی

تویِ اون سرما ، دوتایی روی همون نیمکت فلزی همیشگی نشسته بودیم .

اون که ساکت بود؛منم از اون ساکت تر . دوتایی داخل اون سکوت، فقط به بخارایِ بازدم خودمون توی اون هوای سرد نگاه میکردیم .

وقتی داشتم به بخارایِ بازدم خودم نگاه میکردم،یهو یاد نفسام افتادم...

نشستم پایِ شمردن بخارهای کیسه‌ های هوایی:)

۱.......۲......۳.......۴

یهو با خودم گفتم اگه بخار پنجم نیاد بیرون چی؟

اگه بخار بعدی نیاد بیرون اونوقت چیکار کنم ؟

یهو بلند بلند فکر کردم و گفتم : اگه بمیرم رو سنگ مزارم مینویسن جوان ناکام...:)

در همون حالت که داشت دستای سردشو با بخار نفساش گرم میکرد گفت : اصلا میفهمی داری چی میگی ؟ حالت خوبه ؟

وقتی با صداش سکوتُ شکست یهو به خودم اومدم و گفتم : امممم هیچی .

بعد همونطور که به یاد آخرین بخار نفسم بودم گفتم : کاش مست بودم...

با خنده به حالت تمسخر گفت : تو که اهلش نیستی

_ اهلش نیستم ولی خب اگه مست باشم نمی فهمم چخبره و خیلی راحت حرفای دلمو میزدم؛تازه دیگه اینطوری روی سنگ قبرم نمینویسن جوان ناکام:)

_ اولاً که خدانکنه.دوما‌‌ً اشکالی نداره که ، توهم مست شو...

منم که از خدام بود نخورده مست کردم و شروع کردم همه‌ی حرفای دلمو بهش گفتم .

اون شب تا خود صبح ، تویِ اون سرما مست بودم.

بعد اون شب هر وقت منو میبینه صدام میزنه آقای مِیزَدِه.

منم میخندم و بهش میگم : همه‌ی حرفامو نادیده بگیر ؛ چون اون شب مست بودم

بعدش میشینیم و کلی میخندیم...:)


و انسان هر از گاهی باید مست شود تا شاید معنی زندگی را بهتر بفهمد و بفهماند.



پ.ن: داخل این داستان ، دوم شخص داستان،میتونه هر فردی باشه?

۵
۰
|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|
|عــارِفـــ‌سَعیـدیْ|
آشُفتِگی هایِ یِک ذِهن خَستِه
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید