شهرام خاوردرآرشیف غزلیات و دل‌نوشته‌های «خاور»·۲ ماه پیشکلامش را نمی‌فهمم! غزل جدیدبه زیر لب چه می‌گوید، کلامش را نمی‌فهممزنی را که پریشان است، نامش را نمی‌فهممبه روی گونه‌های او کبودی‌ها نمایان بودخدا شاید بگیرد انتقامش ر…
مجموعه فلسفه و آموزش·۳ ماه پیش«آیینهٔ لطف»؛ سرودهٔ رزیتا دغلاوی نژاد«آیینهٔ لطف»ای که نامت مرهمِ هر خستگیدر دلِ ما مانده راهِ بستگیعاشقم بر تو که بی‌منّت، مداممی‌دهی بر بنده، جان و وابستگیقطره‌ای هستم میانِ…
مجموعه فلسفه و آموزش·۳ ماه پیش«در محضرِ نور»؛ سرودهٔ رزیتا دغلاوی نژاد«در محضرِ نور» خداوندا تویی آغازِ هستیتویی در جانِ ما پروازِ هستیدر این بازارِ پر‌غوغا و مبهوتتویی تنها دلیلِ سازِ هستینگاهم کن که در دریای…
مجموعه فلسفه و آموزش·۳ ماه پیش«فروغ رحمت»؛ سرودهٔ رزیتا دغلاوی نژاد«فروغ رحمت»چشم بگشودم و دیدم همه جا نور تو بودهر کجا پرده درافتاد، حضور تو بوددل سرگشته پیِ سایه‌ی امنی می‌گشتمأمنِ جان، نفسِ گرم و غفور تو…
مجموعه فلسفه و آموزش·۳ ماه پیش«قبلهٔ جان»؛ سرودهٔ رزیتا دغلاوی نژاد«قبلهٔ جان»چو بگشاید نسیم صبح، عطر مهربانی رابه جانم می‌نشاند شور و شوق آسمانی راخداوندا! تماشایت تمامِ آرزوی دلکه با نامت منور می‌کنی این…
مجموعه فلسفه و آموزش·۳ ماه پیش«تجلی مهر»؛ سرودهٔ رزیتا دغلاوی نژاد«تجلی مهر»ای نقش دل‌انگیز رخِ پرده‌گشایتعالم همه مست از کرم و لطف و صفایتدر هر ورق از دفتر هستی که گشودمدیدم اثرِ مرحمتِ بی‌انتهایتخورشید د…
مجموعه شکوفایی و اندیشه·۳ ماه پیش«آیینهٔ لطف»؛ سرودهٔ رزیتا دغلاوی نژاد«آیینهٔ لطف» ای که نامت مرهمِ هر خستگیدر دلِ ما مانده راهِ بستگیعاشقم بر تو که بی‌منّت، مداممی‌دهی بر بنده، جان و وابستگیقطره‌ای هستم میانِ…
مجموعه شکوفایی و اندیشه·۳ ماه پیش«سکوتِ عارفانه»؛ سرودهٔ رزیتا دغلاوی نژاد«سکوتِ عارفانه» خداوندا تویی آن جلوهٔ نابتویی آرامشِ شب‌هایِ مهتابصدایِ توست در هر قطرهٔ روددر این دنیایِ سرگردان و بی‌تاببه زیرِ سایه‌ات ا…
مجموعه شکوفایی و اندیشه·۳ ماه پیش«در محضرِ نور»؛ سرودهٔ رزیتا دغلاوی نژاد«در محضرِ نور» خداوندا تویی آغازِ هستیتویی در جانِ ما پروازِ هستیدر این بازارِ پر‌غوغا و مبهوتتویی تنها دلیلِ سازِ هستینگاهم کن که در دریای…
مجموعه شکوفایی و اندیشه·۳ ماه پیش«فروغ رحمت»؛ سرودهٔ رزیتا دغلاوی نژاد«فروغ رحمت»چشم بگشودم و دیدم همه جا نور تو بودهر کجا پرده درافتاد، حضور تو بوددل سرگشته پیِ سایه‌ی امنی می‌گشتمأمنِ جان، نفسِ گرم و غفور تو…
