«فروغ رحمت»
چشم بگشودم و دیدم همه جا نور تو بود
هر کجا پرده درافتاد، حضور تو بود
دل سرگشته پیِ سایهی امنی میگشت
مأمنِ جان، نفسِ گرم و غفور تو بود
تو که با مهر خریدارِ دلِ سوختهای
شوق پرواز در این سینه، شعور تو بود
خلقت از جلوهی یکتای جمالت رخشید
مستی کون و مکان بادهی طهور تو بود
من ندانم به چه سان شکر گذارم کرمت
که به هر ورطه امانم ز عبور تو بود
بندهای مست و غزلخوان به طواف آمدهام
قبلهام خلوتِ شیدایی و طور تو بود