mamad·۷ سال پیشآسمان بار امانت نتوانست کشید/قرعهی فال به نام مندیوانه زدندمن زنده ام و زندگی میکنم و زندگی کرده ام به اندازه تمامیه کوه ها و رنج دیده سانه تخته سنگی نیم شده و خسته چون کوهکنه درمانده از سختیه کوهزن…
mamad·۷ سال پیشغرقه در سکوتسخته ببینی کوری سخته بشنوی کری سخته وقتی داری دستاتو به هم میمالی هنوزم سردی زندگیو حس کنی و بدنت لمس باشه لمس باشه از نغمه بچه دیوانی سرکش…
mamad·۷ سال پیشبر بلندایه زندگانیروزاست ولی تاریک تر از هر شبی روز است ولی اغشته از غم و اندوهی سیاه تر از هر بودنآری شب بود و من مست از هشیاری ام.همان هشیاری ای که با تمام…