https://virgool.ir/feed/@ssmohammadss99i love rock and rollfa2026-11-11 03:47:45https://files.virgool.ir/upload/users/59553/avatar/ZVyklB.pnghttps://virgool.ir/@ssmohammadss99https://virgool.ir/@ssmohammadss99/آسمان-بار-امانت-نتوانست-کشیدقرعهی-فال-به-نام-مندیوانه-زدند-jyf0bhbeiqmkمن زنده ام و زندگی میکنم و زندگی کرده ام به اندازه تمامیه کوه ها و رنج دیده سانه تخته سنگی نیم شده و خسته چون کوهکنه درمانده از سختیه کوهزندگی کرده ام به وسعت تمامیه زمین ها و خشکیده همانند خشکترینه کویر ها و آواره ، اوره غریب ترین سرزمین ها و گم شده در خانه خویشزندگی کرده ام به خروشانی تمامیه دریاها و غرق شده همانند مدهوشترین ماهیها و روانه ام با موجها و موجهایی که روان اند در بی ساحل ترینه دریاهازندگی کرده ام در سرزمینی که در آن تن‌ها جدا ز سرانند و سر ها جدافتاده از تنان و این سرانند که حبس‌اند در تاریک‌ترین ظلمات و تنان مشغول تر از همیشه به زندگیو درمانده ام از زندگیو درمانه بودم از زندگی که بادی وزید و وزیدن گرفت و کشید دستی بر سرمو و کشیدم سر بر دستشو و کشانیدن گرفت دستانم را و در اخرین لحظه با تمامیه زندگانی ها قطره اشکی جاری بر گونه ای بودم که فریاد سر میداد دادی از ترس سقوطmamadmamadSat, 03 Aug 2019 17:28:07 +0430https://virgool.ir/@ssmohammadss99/غرقه-در-سکوت-uycosypkvbe7سخته ببینی کوری سخته بشنوی کری سخته وقتی داری دستاتو به هم میمالی هنوزم سردی زندگیو حس کنی و بدنت لمس باشه لمس باشه از نغمه بچه دیوانی سرکش که نه به قصد سیاهی باطن نه به قصد صدمت بلکه تنها برای همنشینی با تو اواز سر میدهند و افکارم اینگونه بود که به خواب رفتم.به خواب غریبه ای را دیدمغریبه ای را که در شهرعجایب از فرط درد برخاسته بود و ناله ای غریبانه سر میداد:اهههههااااااایای شهر دربند... ای سوخته درغم ....ای مسته از هیچ.... ای فریفففففته.مگر تیرگی اسمانت را نظاره گر نیستی که اینچنان خفته ای و خموش.مگر صدای سقوط مناره هایت سوخته شهرها را یاداور نیست.مگر نبود قمریکانت را شاهد نیستی.مگر...گویا مسیح بود که در گوش این شهر دمید و من در بین ناظرین سکوت را دیدم که درپس کوچه های شهر پرسه میزد و مینگریست به همه.همه که غرق در قضاوتند و قضاوت خویش.هنوز ان صوت صمیمانه مردم مبهوت از سرما را گرم نکرده بود که ناگهان سنگینیه سایه ای بر شهر احساس شد و ان دلقک بود.آری دلقک که نقش لبخندی اندوه و خساوت درون وی را حصار پیچیده بود.دیدم دلقک دست بالا اورد و با پایین امدنش ناله اشنایی برخاست.گرمی این صدا بوی همان مسیحا را میداد.چشمانم خظا نمیبینند گوشهایم تیز تیزند.دلقک فریاد کرد:خموش! مفلوکان را چه به نصیحت حکام! کاش میشد نفست را نیز در دیواره ها حبس میکردم.سپس نشست و دهانش را بر گوش غریبه چسباند و زمزمه کرد که همه را ببین.و دوباره با انگشت جمعیت را نشان داد گفت ببین که پنبه در گوش دارند ببین که اینها از سخنان تو جز نغمه دلخراشی هیچ سراغ ندارند.این ها همه همیشه اینگونه در حیرتند دم تو مرده زنده نمیکند و اینها همیشه همانند خل وضعان مشغول خودند پس خبری هم از تلنگر درون نیست که سنگین از سبک اعمال خویش بیرون بکشند.دلقک شروع به خدیدن کرد انچنان قهقهه میزد که جمعیت گلو بریده انجا نیز بعد از دیدن ان خنده شروع به خندیدن کردند.بانگ اعتراض براوردم که این چه نمایش است که ادمی را به بند کشیده ای و اینگونه جفا میکنی؟دلقک لبخندی تلخ زد و سنجش را به صدا در اورد و چرخی به دور قفس زدو در حالی که رو به جمعیت بود نعره ای زد و گفت:شندید چه گفت او میخندید و این جمله را تکرار میکرد.من وحشت زده از این سر بی اندازه نگاهم را به غریبه دوختمکه سرش را بالا اورده بود. این ممکن نیست او من بودم که در قفس حبس است.خشکم زدmamadmamadTue, 23 Jul 2019 17:15:29 +0430https://virgool.ir/@ssmohammadss99/بر-بلندایه-زندگانی-x594rev7gl3rروزاست ولی تاریک تر از هر شبی روز است ولی اغشته از غم و اندوهی سیاه تر از هر بودنآری شب بود و من مست از هشیاری ام.همان هشیاری ای که با تمام وجودش چشمانش را میبست تا تلخیه زنده بودن را به اب بسپارد و اه چه سنگین است این تلخی که رودها با تمامیه خروششان بادها با تمامیه نفسشان و کوه ها با تمامیه ایستادگیشان یارایه تحملش نبودن و این هشیاری من بود که با چشمانی باز تر همیشه نظاره گر بودو من مست سر بر زمینی گذاشتم که بی صبرانه مرا در اغوش میکشید گویا زمین هم فهمیده که دیگر توانم نیست.هان توان دیدنم نیست که کودکانی را مرد ببینم و توان شنیدنه نغمه هایی سراسراز التماس زندگانیم نیست واین منم لمس تر از همیشه و انگار مستی در من اثر کرده.غوطه ور در این کابوس شبانه فکرم پر میکشد به سمت کودکی و اه کودکی که در حسرت داشتنه چیزها میسوخت چه سوخته بود آن چیز ها و امید های نوجوانی ام را دیدم که زیر چرخ کاینات جان میدادند و داغ تر از همه جوانی ام.جوانی ام که سرشاراز هیچ شده بود و این هیچ پر بود از تمام دردمندانه ترین اشک ها و چه غم انیگز است فرجام نا فرجام زندگیmamadmamadSun, 21 Jul 2019 14:10:22 +0430