نیلوفر عیسی‌زاده·۶ سال پیشقرار گندیدهناامیدانه نشست.به درخت تکیه داد و پاهایش را دراز کرد.ناله‌مانند گفت:- تو از آدما باوفاتری سروی. دو ساله زودتر از ما سر قراری و همچنان برقرا…
نیلوفر عیسی‌زاده·۶ سال پیشباز هم...ناامیدانه نشست.به درخت تکیه داد و پاهایش را دراز کرد.ناله‌مانند گفت:- تو از آدما باوفاتری سروی. دو ساله زودتر از ما سر قراری و همچنان برقرا…
نیلوفر عیسی‌زاده·۶ سال پیشد...ل...ه...ر...ه ها- باید برت گردونم به خیالم... می‌ترسم!- منظورت چیه؟- چشامو که می‌بندم از خیالم اضافه میای... می‌ترسم!- چی می‌گی؟ از چی می‌ترسی؟- تو دارایی…
نیلوفر عیسی‌زاده·۶ سال پیشعشق...منتظر است.بدون چتر.به دو سمت، سر می‌چرخاند.تنها درخت کوچه، شاخ و برگش را وعده‌گاه گنجشک عاشق همسایه کرده با قطره‌ی نازکی از آسمان.بیقرارترش…
نیلوفر عیسی‌زاده·۶ سال پیشبرای تبرک و برای انتظار...سایه‌ی سنگین از شکوه صورتیِ درخت، میزبان دو قدِ مبارکِ افراشته است.به تشخیص عاطفه‌های تبدیل‌شونده به پوششِ تن، یک زن و یک مرد!آن‌ها چیزی جز…
نیلوفر عیسی‌زاده·۶ سال پیشعنوان بی‌عنوان ویرگولجانعاشق نوشتن باشی و همیشه لنگ انگیزه و اراده،نوقلمی و خام‌دستی البته جای خودش،اما یه استاد یه‌دونه داشته باشی که جناب شاهین کلانتری باشن و یه…
نیلوفر عیسی‌زاده·۶ سال پیشمن یه نویسنده‌ی توپ می‌شم!این اولین پست ویرگولی منه.بنابراین سلام!نیلوفرم. خیلی دوست داشتم شاعرانه‌تر خودمو معرفی کنم که لااقل یکی تو سرم نگه حیف این اسم، خاک تو سرت…
