ویرگول
ورودثبت نام
نیلوفر عیسی‌زاده
نیلوفر عیسی‌زادهتا درنماندگی، یک سلام راه است...
نیلوفر عیسی‌زاده
نیلوفر عیسی‌زاده
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

قرار گندیده


ناامیدانه نشست.

به درخت تکیه داد و پاهایش را دراز کرد.

ناله‌مانند گفت:

- تو از آدما باوفاتری سروی. دو ساله زودتر از ما سر قراری و همچنان برقرار!

احساساتش بالا زد و با گونه اش، تنه‌ی درخت را سایید.

شاخه‌ی بالای سرش شکست و نره‌ژیگولی بر فرق کتف راستش نازل شد.

پسر در حال وارسی البسه‌اش، عشوه ریخت:

- ای وای روم سیا عشقم!

یک وری و فحش‌به‌لب، پرید بغلش.

توپید:

- درخته رو که رو دادم، نهایتش منتظر یه پرنده بودم به سرم گند بزنه...

۳
۰
نیلوفر عیسی‌زاده
نیلوفر عیسی‌زاده
تا درنماندگی، یک سلام راه است...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید