ویرگول
ورودثبت نام
نیلوفر عیسی‌زاده
نیلوفر عیسی‌زادهتا درنماندگی، یک سلام راه است...
نیلوفر عیسی‌زاده
نیلوفر عیسی‌زاده
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

برای تبرک و برای انتظار...

سایه‌ی سنگین از شکوه صورتیِ درخت، میزبان دو قدِ مبارکِ افراشته است.

به تشخیص عاطفه‌های تبدیل‌شونده به پوششِ تن، یک زن و یک مرد!

آن‌ها چیزی جز دو نگاه منتظرِ ناپیدا نیستند.

نقطه‌هایی روشن و دنباله‌دار در مدار بی‌راهِ شکوفه‌ای.

شبیه نقاشی قدیس‌ها و قدیسه‌ها.

در قدم‌های پرشتاب تا این حریم سیالِ صورتی، دختری پیدا می‌شود، شاید زنی!

نرمه‌باد بهشتی اردیبهشت، پذیرنده و مشتاق، روانداز سیاه و چرکین دختر را تحویل می‌گیرد.

سبک و پر از رنگ، دختر، بچه می‌شود.

قواره‌ی تنش، از شاخه‌های درخت، ریز ریز، پیراهن شب می‌ریزد.

شب اول قرار،

بی‌نیاز از نمازهای پروحشت!

می‌شتابد و در روح معصوم بشریت، چفت می‌شود...


۲
۰
نیلوفر عیسی‌زاده
نیلوفر عیسی‌زاده
تا درنماندگی، یک سلام راه است...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید