فائقه نجاری·۸ سال پیشدرماندگیِ در گِل ماندن...ذهنِ من یک مدل عجیب و غریبی تصاویر را در خودش نگه میدارد. انگار یک نفر استخدام شده است که صحنه ها و وقایع را مُدام در سرم حک کند؛ آن هم با کُلَنگ! با تمامِ جزئیات...یکی از این صحنه های با کُلَنگ حک شده و تا مغزِ استخوان فرو رفته ام همین بیست و پنج سال پیش است! یکی از روزهای اواخرِ پاییز که تازه سه سالگی مرا ترک کرده و چهار ساله شده بودم...
فائقه نجاری·۸ سال پیش"مرگ بر آمریکا" یا اُوِرکتِ سبزِ آمریکایی!هر چقدر هم که اهلِ میانه روی و اعتدال بودن، خوب باشد من از آن گریزانم! من هیچوقت "یکی به نعل و دیگری به میخ کوبیدن" را دوست نداشته ام. در دایره ی تحلیلِ منطقی ام نمیگنجد! ترجیح میدهم همواره به "نعل" یا "میخ" بکوبم تا حداقل یکی کاملا با من و دیگری مطلقا بر علیه من باشد! تکلیفم با خودم و موضع ام باید روشن باشد. آن وسطها سرگردان بودن حالم را...
فائقه نجاری·۸ سال پیشچقدر به خودمون شبیهیم؟مگه قراره شبیه به کسی باشی؟ دقیقا از کِی تا حالا این فکر رو کردی و تصمیمش رو قطعی کردی؟ مگه "خودت" چِشه؟ مگه بهترین حالتش این نیست که امروزِ "خودت" از دیروزِ "خودت" بهتر باشه نه هیچکسِ دیگه؟ چی شد که فکر کردی جایِ کسی دیگه بودن قشنگتره!جایِ کسی بودن به هیچکدوممون نمیاد! جایِ فلان خانمِ اینفلوئنسر یا بهمان آ...
فائقه نجاری·۸ سال پیشویژِن بوردهای سرشار و زندگی های تُهی...نقشه کشیدن هم یکی از آن هزاران کاریست که اکثرِ قریب به یقینمان تخصصش را داریم. نقشه میکشیم برای تمامِ روزهایِ نیامده، سفرهایِ نرفته، شغل و پول و سر و همسر و فرزندِ داشته و نداشته و زندگیِ نکرده مان،که روزی لحظه به لحظه و با دیتیلِ...
