مگه قراره شبیه به کسی باشی؟ دقیقا از کِی تا حالا این فکر رو کردی و تصمیمش رو قطعی کردی؟ مگه "خودت" چِشه؟ مگه بهترین حالتش این نیست که امروزِ "خودت" از دیروزِ "خودت" بهتر باشه نه هیچکسِ دیگه؟ چی شد که فکر کردی جایِ کسی دیگه بودن قشنگتره!
جایِ کسی بودن به هیچکدوممون نمیاد! جایِ فلان خانمِ اینفلوئنسر یا بهمان آقایِ دوست و همسایه بودن که روزمرگیهاش هیچ سنخیتی با تو و لایف استایلت نداره؛ اونقدر سخت و طاقت فرساست که با نصفِ اون انرژی میشه بهترین "خودِ" واقعیمون باشیم و پیشرفت کنیم و لذتش رو ببریم!
امروز جایی خوندم : "هر چیز سه چیز است؛ خودش، تصویرش، تصورش!" و فهمیدم که سختترین کارِ دنیاست که بتونی "تصویر"، "تصور" و "خودِ" خودت رو یکی کنی!! کاری که به شدت این روزها هم درگیرشم هم نیازمندش! حتما باید تمرین کنم براش چون یکی از همین روزاست که صبح از خواب پاشم و کسی که تویِ آینه میبینم کوچیکترین شباهتی بهِم نداشته باشه!فک کنم قبل از هر چیز باید اینو توی کَلَّم فرو کنم که من قرار نیست شبیه هیچکس باشم؛حتی شما دوستِ عزیز...!
